پسوریازیس

View Image
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 14:2 | لینک  | 

View Image
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 14:1 | لینک  | 

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 13:55 | لینک  | 


 

View Image

 

پسوریازیس بیماری شایع و مزمن با بثورات پوسته دار است که در تمام سنین مشاهده میشود.شیوع این بیماری در حدود ۲ ٪ از کل جمعیت می باشد. زمینه این بیماری ژنتیکی است بنابراین در خانواده نسل اندر نسل منتقل میشود. همچنین در پسوریازیس بسیاری از عوامل محیطی نیز موثر هستند.  

  
پسوریازیس بیماری شایع و مزمن با بثورات پوسته دار است که در تمام سنین مشاهده میشود.شیوع این بیماری در حدود ۲ ٪ از کل جمعیت می باشد. زمینه این بیماری ژنتیکی است بنابراین در خانواده نسل اندر نسل منتقل میشود. همچنین در پسوریازیس بسیاری از عوامل محیطی نیز موثر هستند. این بیماری مسری نیست و به دلیل آلرژی ایجاد نمیشود.

شایع ترین سنین برای بروز اولیه پسوریازیس در نوجوانانی و در اواخر دهه پنجم زندگی است. این بیماری در بین زنان و مردان به طور مساوی مشاهده میشود، هر چند در کودکان ، در دختران بیشتر از پسران دیده می شود.

بیماری پسوریازیس اغلب اوقات خفیف است به طوریکه بیمار به سختی متوجه ابتلا خود به بیماری میشود ، اما گاهی این بیماری می تواند چنان شدید باشد که بیمار باید برای درمان در بیمارستان بستری شود. بیماری پسوریازیس ممکن است خارش دار باشد.


حدود ۵ ٪ از افراد مبتلا به پسوریازیس به درد مفاصل (ورم مفاصل پسوریاتیک) مبتلا میشوند که ممکن است یک یا چند مفصل را درگیر کند.در این حالت بیماری پسوریازیس میتواند بسیار ناتوان کننده باشند.


● علایم بیماری پسوریازیس چیست؟


مشخصه بیماری پسوریازیس ضایعات پوستی به رنگ قرمز است که توسط پوسته های فلس مانند پوشیده شده و لبه ضایعات به خوبی مشخص میباشد. این ضایعات اغلب به صورت متقارن در هر دو طرف بدن قرار دارند.پوسته ها معمولا سفید نقره ای هستند ولی در مناطقی از بدن مانند زیربغل یا در مصرف مرتب مرطوب کننده توسط بیمار این پوسته ها وجود ندارد و ضایعات به احتمال زیاد صاف و براق هستند.


پسوریازیس معمولا بسیار خفیف است و باعث ضایعاتی در ناحیه آرنج و زانو یا حالت پوسته پوسته شدن در پوست سر میشود.با این حال ،این بیماری میتواند هر منطقه از پوست را درگیر کند یا بسیار شدید باشد.


● علت بیماری پسوریازیس چیست؟


اینکه دقیقاً چه چیزی موجب بیماری پسوریازیس میشود به طور کامل کشف نشده است ، اما بسیاری از تحقیقات دراین زمینه در حال انجام است. چیزی که مشخص است این است که سیستم ایمنی بدن در این بیماری درگیر بوده و به نظر می رسد فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی باعث ایجاد التهاب میشود. التهاب منجر به ایجاد بسیاری از اثرات پوستی ، از جمله رشد عروق خونی اضافی در داخل پوست ( که باعث ایجاد رنگ قرمز میشود) و تکثیر بیش از حد سلولهای پوست (که باعث ایجاد پوسته پوسته شدن میشود) میگردد.


▪ اثر ژنتیک


مانند بسیاری از بیماریها، بیماری پسوریازیس از صفات ارثی متاثر است. در حدود ۵۰ ٪ از افراد مبتلا به پسوریازیس دیگر اعضای خانواده نیز مبتلا هستند. در بیماران با سابقه خانوادگی پسوریازیس بیماری معمولا زودتر شروع میشود.


▪ استرس


استرس جسمی و روحی ممکن است باعث تشدید پسوریازیس شود بنابراین باید این بیماران از شرایط استرس زا اجتناب کنند.


▪ عفونت


عفونت ممکن است باعث عود پسوریازیس شود. گاهی اوقات، درمان عفونت ممکن است باعث پاک شدن یا بهبود پسوریازیس شود.


▪ جراحت وضربه


پسوریازیس ممکن است در تمام مناطق آسیب های فیزیکی (مثل ضربه) و شیمیایی ، عفونت و التهاب ایجاد شود(پدیده کوبنر).


▪ هورمون ها


رابطه هورمون ها با پسوریازیس دقیقاً مشخص نیست. حوالی سن بلوغ زمان شایع برای
شروع بیماری پسوریازیس است. بارداری نیز ممکن است شدت یافتن پسوریازیس یا بهبود آن شود. بیماری پسوریازیس مادر بر جنین تأثیری ندارد.


▪ داروها


چند دارو می تواند باعث تسریع و یا تشدید پسوریازیس شود :

ـ لیتیم (استفاده از inositol ممکن است این حالت را کاهش دهد)

ـ مسدود کننده های رسپتور بتا (مورد استفاده در درمان فشار خون)

ـ ضد مالاریا مثل هیدروکسی کلروکین

ـ قطع کورتیکواستروئیدهای خوراکی

ـ قطع کورتیکواستروئیدهای موضعی قوی.

▪ اشعه فرابنفش

نور خورشید معمولا برای پسوریازیس سودمند است (به جز افراد حساس به نور خورشید )


▪ چاقی


بسیاری از مطالعات پسوریازیس نشان داده است که بسیاری از بیماران پسوریازیس مبتلا به اضافه وزن یا چاقی شدید هستند. اخیراً روشن شده است که شدت بیماری پسوریازیس با مقاومت به انسولین ، که یکی از ویژگی های سندرم متابولیک است، مرتبط است. بیماری پسوریازیس با خطر بیشتر آنژین و حمله قلبی ، سکته مغزی و بیماری عروق محیطی همراه است.


الکل و سیگار


بین مصرف الکل و استعمال دخانیات و پسوریازیس شدید ارتباط مستقیم وجود دارد. با این حال ، اینکه الکل و سیگار باعث ایجاد بیماری است یا معلول آن مشخص نیست.


● آیا بیماری پسوریازیس درمان پذیر است؟


تا امروز هیچ درمان کاملی برای بیماری پسوریازیس وجود ندارد ولی امکان کنترل رضایت بخش پسوریازیس برای اکثر بیماران وجود دارد.


برخی از افراد تنها یکبار مبتلا به پسوریازیس میشوند که پس از چند ماه بهبود می یابند و هرگز تکرارنمیشود.در مورد پسوریازیس قطره ای که معمولا پس از گلودرد استرپتوکوکی ایجاد میشود نیز به همین صورت است. در اکثر فرمهای پسوریازیس بیماری با دوره های بهبود و عود مشاهده میشود. ممکن است چندین سال بین عودهای بیماری فاصله باشد. تعداد کمی از بیماران پسوریازیس، شدید و دائمی است که درمان آن بسیار دشوار است

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 13:46 | لینک  | 

 View Image
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 13:24 | لینک  | 

 
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 13:19 | لینک  | 

 
چه كساني دچار پزوريازيس مي شوند؟

بيش از چهار و نيم ميليون بزرگسال در ايالات متحده آمريكا درگير پزوريازيس هستند و حدود صدو پنجاه هزار نفر در سال به اين آمار اضافه مي شود؛ آنطور كه تخمين زده شده بيست درصد از اين آمار درگير نوع متوسط اين بيماري پوستي هستند.
پزوريازيس بصورت مساوي در زنان و مردان رخ مي دهد.تحقيقات اخير نشان داده كه احتمالا” ريشه نژادي در اين بيماري تاثير دارد.به نظر مي رسد كه پزوريازيس در اسكانديناوي ، (Caucasiمنطقه ايي ژئوپوليتيكي كوهستاني، بين دو قاره اروپا و آسيا ،”اوراسيا” مي باشد ) و ديگر قسمتهاي اروپاي شمالي بيشترو در آفريقايي آمريكايي ها كمتر ديده مي شود يافت مي شود.و به نظر مي رسد كه آسيايي ها به مراتب كمتر و در آمريكايي هايي الاصل ها به ندرت ايجاد مي شود.همچنين مولفه ارث در اين بيماري دخيل مي باشد در حدود يك سوم مردمي كه پزوريازيس دارند حداقل يك فاميل با چنين شرايطي داشته ويا دارند.تحقيقات نشان داده كه نشانه ها و علايم اين بيماري بين پانزده تا سي و پنج سالگي ظاهر مي شود.حدود هفتادو پنج درصد از بيماران پزوريازيسي قبل از چهل سالگي دچارش مي شوند.اگرچه ظهور اين بيماري در هر شرايط سني ممكن است.بعد از چهل سالگي يك دوره شديد در پنجاه الي شصت سالگي رخ مي دهد. حدود يك نفر از هر ده نفر در دوران كودكي دچار پزوريازيس مي شود.هر چه زودتر در بدن نمايان شود به همان نسبت فراگيرتر خواهد شد.
   
ظهور پزوريازيس
پزوريازيس مي تواند يكي از قديمي ترين بيماري هاي پوستي ثبت شده باشد.احتمالااولين بار حدود سي و پنچ سال بعد از ميلاد مسيح توصيف شد؛ برخي شواهد زمان قديمي تريي را نشان مي دهد .اما هنوز هم كمتر كسي اين بيماري را مي شناسد.در حالي كه دانشمندان هنوز هم بطور كامل نمي دانند چه عواملي باعث بروز پزوريازيس مي شود اما تحقيقات به طرزي قابل ملاحظه دانش ما را در اين باره بالامي برد.
دانشمندان اكنون معتقدند كه سيگنالهاي ناقص در سيستم ايمني بدن باعث بروز اين بيماري مي شود.آنها مي گويند كه پزوريازيس وقتي ايجاد مي شود كه سيستم ايمني بدن ،به بدن فرمان مي دهدتا رشدسلول هاي پوست سريعتر انجام گيرد.
در حالت عادي سلول هاي پوست بين بيست و هشت الي سي روز بالغ شده و براي پوست اندازي به سطح پوست مي آيند،وقتي پزوريازيس ايجاد مي شودسلول هاي پوست بين سه الي شش روز بالغ شده و به سطح پوست حركت مي كنند و بجاي پوست اندازي به توده ايي برآمده از پوست تبديل شده و بصورت زخم خود را نشان مي دهند. دانشمندان ژن هايي را كشف كردندكه باعث بروز پزوريازيس مي شوند. ژنها نشان مي دهند كه چطور سيستم ايمني بدن يك انسان واكنش نشان مي دهد.ژن ها مي توانند سبب بروز بيماري پزوريازيس يا هر بيماري ديگري مانند روماتوئيدآرتروئيد يا هپاتيت نوع اول شونداحتمال بروز پزوريازيس و بخصوص ديابت وقتي افزايش مي يابد كه سابقه آن در يكي از اقوام نزديك شما وجود داشته باشد.
   
سابقه خانوادگي
بعضي از مردم كه سابقه فاميلي پزوريازيس دارندهيچ گاه دچار اين مشكل نمي شوند.تحقيقات نشان داده كه بهانه ايي لازم است.استرس ،جراحت هاي پوستي ،بيماري هاي عفوني و آفتاب سوختگي تعدادي از اين بهانه هاي نهفته براي بروز اين بيماري پوستي مي باشند. متخصصين پوست دريافتند كه داروهاي ضد مالاريا، ( Blockers-Betaدارويي براي آنان كه فشار خون بالايي داشته و يا از بيمار ي قلبي رنج مي برند) و مي توانند بهانه اي براي بروز پزوريازيس باشند. 
   
كيفيت زندگي
 
در همه انواع پزوريازيس ازنوع خفيف گرفته تا وخيم همه مي توانند بر كيفيت زندگي انسانها تاثير بگذارند. زندگي تا پايان عمر با چنين شرايطي مي توانداز لحاظ روحي و جسمي بيمار را تحت تاثير قرار دهد.خارش، جراحت،ترك و خون آمدن پوست در پزوريازيس امري عادي است. پزوريازيس ناخن مي تواند دردناك باشد.حتي فشردن تيوپ خمير دندان باعث ايجاد درد مي شود.تحقيقات متعدد نشان داده است كه بيماران اغلب احساس افسردگي مي كنند،در برخي گونه ها، پزوريازيس فعاليت را محدود و انجام مسئوليتهاي شغلي را دشوار مي كند. به گزارش انجمن ملي پزوريازيس سالانه پنجاه و شش ميليون ساعت كاري توسط بيماران پزوريازيسي از بين مي رود .
عوامل تشدید کننده پسوریازیس
۱- تروما و صدمات
به صورت فنومن کوبنر یا ایزومورفیک بروز میکند و در مرحله فعال بیماری.. در حدود ۱۴-۱۰ روز پس از خراشاندن
پوست..در محل مذکور ضایعه پسوریازیس دیده میشود
۲- عفونت
شاهد این فرم نوع قطره ای بیماری است که متعاقب عفونتهای دستگاه فوقانی ایجاد میشود.
۳- استرس
در ۴۰% تا ۹۰% موارد, قبل از بروز و یا تشدید پسوریازیس, استرس های روحی ( و خصوصا اضطراب) وجود داشته
است. مکانیسم دقیق آن به درستی شناخته شده نیست.. اما افزایش substance p مطرح شده که افزایش ترشح آن از فیبر های
عصبی C موجود در درم موجب تحریک لکوسیت ها.. کراتینوسیت ها.. و ترشح سایتو کاینها میشود.
۴- تغییرات هورمونی
در دوره های بلوغ و یایسگی.. بر اثر عوامل هورمونی.. بیماری تشدید میگردد. همچنین در حاملگی و بعد از زایمان نیز بیماری
تحت تاثیر قرار میگیرد.
۵- آب و هوا
آب و هوای گرم و مرطوب.. سبب بهبودی نسبی( احتمالا به علت تابش نور خورشید) و آب و هوای سرد.. موجب تشدید بیماری
می گردد.
۶- نور خورشید
در اکثر موارد سبب بهبود بیماری میشود.. هر چند در موارد نادری.. تشدید بیماری نیز گزارش شده است.
۷- عوامل متابولیک
کمبود کلسیم در بیماران سبب تشدید بیماری میشود( مانند انواع پوستولر) و بهبود ضایعات در درمان با ویتامین D۳ سیستمیک
و موضعی ( مثل درمان استومالاسی) حاصل میگردد که در بیماران پسوریازیس, ضایعات پوستی را نیز بهبود میبخشد.
۸- داروها
بعضی داروها مانند کربنات لیتیوم.. استروئید های سیستمیک.. بتا بلوکر ها.. داروهای آنتی مالاریا.. و اینتر فرون آلفا و گاما
سبب تشدید بیماری میشوند.
۹- مصرف الکل
مورد بحث است و عده ای معتقد به تشدید بیماری در اثر مصرف الکل میباشند
علايم شايع
نواحي پوستي مختصراً برجسته با كناره هاي قرمز و تنگ و پوشيده شده از پوسته هاي بزرگ سفيد يا نقره اي رنگ . اين ضايعات ترك خورده و دردناك مي گردند.
خارش (گاهي )
درد مفاصل
علل
علت دقيق آن شناخته است ولي احتمالاً ناشي از يك اختلال خودايمني است .
عوامل افزايش دهنده خطر
سابقه خانوادگي پسوريازس
آرتريت روماتوييد
آسيب موضعي پوست
عفونت هاي (ويروسي يا باكتريايي ) نواحي ديگر بدن
استرس
آب و هواي سرد
عوامل ژنتيك . افراد دچار پسوريازيس داراي پادگن هاي HLA خاصي بوده و ميزان بروز اين بيماري در سفيدپوستان بيشتر است .
پيشگيري
در حال حاضر اين بيماري قابل پيشگيري نيست .
عواقبت مورد انتظار
اين بيماري قابل علاج نيست و علايم آن با درمان قابل كنترل است . بيماري ممكن است بين حملات مدت هاي طولاني غيرفعال باقي بماند. در خانم ها شدت بيماري در طي بارداري كاهش مي يابد.
عوارض احتمالي
عفونت باكتريايي ثانويه در محل درگير پوستي
پسوزيازيس پوستولي (تاول چركي )
آرتريت مرتبط با پسوريازيس
درمان
- تشخيص بيماري بر اساس نماي ظاهري ضايعات پوستي ، و در صورت نياز به نتايج نمونه برداري پوست مطرح مي گردد.
- علاج دايمي براي اين بيماري وجود ندارد. سطح درماني بسته به نوع پسوريازيس ، وسعت بيماري ، واكنش بيمار نسبت به بيماري ، و اثر بيماري بر زندگي بيمار متفاوت است .
- در صورت امكان براي زندگي به يك منطقه داراي آب و هواي گرم نقل مكان كنيد زيرا شدت اين بيماري در آب و هواي سرد افزايش مي يابد.
- حفظ بهداشت مطلوب پوست با حمام گرفتن روزانه مهم است .
- از آسيب پوست از جمله كيسه كشيدن شديد اجتناب كنيد. زيرا آسيب پوستي مي تواند باعث شعله ور شدن حمله جديد بيماري گردد.
- از خشكي پوست جلوگيري كنيد كه اين كار تعداد دفعات عود بيماري را كاهش مي دهد. براي كاهش پوسته ريزي از پاك كننده هاي بدون آب و تركيبات حاوي قطران يا كورتون براي موي سر استفاده كنيد.
- تا حد امكان به طور مكرر پوست را در حد متوسط در معرض نور آفتاب قرار دهيد.
- حمام با بلغور جو دوسر ممكن است باعث نرم شدن پوسته ها گردد. براي اين منظور يك فنجان بلغور جو دوسر در يك وان آب كافي است .
- در مورد هر گونه مشكل رواني ناشي از پسوريازيس با متخصص مربوطه مشورت نماييد.
داروها
داروهاي زير براي كاهش التهاب و پوسته ريزي ممكن است تجويز شود:
پمادهاي حاوي قطران
داروهاي كورتوني موضعي جهت استفاده در زير پانسمان هاي پلاستيكي
داروهاي سركوبگر دستگاه ايمني (در موارد خيلي شديد بيماري )
اشعه درماني PUVA (تجويز يك داروي مخصوص و سپس تاباندن اشعه ماوراء بنفش نوع آ به پوست )
تركيب حمام تار با UVB (اشعه ماوراء بنفش نوع بي )
آنتي هيستامين ها براي تسكين خارش
در موارد پسوريازيس پوستولي (تاول چركي ) اترتينيت ، ايزوتره تينوئين يا متوتركسات خوراكي ممكن است تجويز شود.
داروهاي متداول براي پزوريازيس
 
پزشكان با توجه به نوع پزوريازيس،شدت آن ، جايي كه تجمع زخم ها وجود دارد،سن بيمار و سابقه درماني وي دارو هاي خاصي تجويز مي كنند.براي پزوريازيس خفيف تا متوسط استفاده از كرم ،براي نوع متوسط تا سخت ،پرتو درماني با استفاده از اشعه ماوراي بنفش و براي نوع سخت و بالاتر از داروهاي خوراكي و تزريقي استفاده مي كنند.در زير به تعدادي از اين دارو ها و روش هاي درماني اشاره كوتاهي شده است :
 ( Anthralinاين دارو فعاليت DNAرا در سلول هاي پوستي به حالت نرمال برمي گرداند) ،Coal tar ، (Moisturizers كرم هاي مر طوب كننده) ، پرتو درماني( كه براي انواع شديد پزوريازيس استفاده مي شودRetinoids. )، Methotrexate، Azathioprine، Cyclosporine، Hydroxyurea، )Dovonex( Calcipotriene ، Vitamin “ D” ، )Tazorac( Tazarotene ، ( Calcineurin inhibitorsاين دارو ها معمولا” براي كاهش سوزش و جلوگيري از توليد سلول هاي پوستي استفاده مي شوند ( آنچه مسلم است هنوز درمان قطعي براي اين بيماري پوستي كشف نشده است، اگرچه درمان هاي بسياري براي از بين بردن پزوريازيس براي مدت كوتاه وجود دارد.
هر درماني مزايا و معايبي دارد.ممكن است يك درمان براي بيماري مفيد و براي ديگري بدون تاثير باشد ؛اما نكات گفته شده همه در كاهش درد ،سوزش ، خارش و پولكهاي روي پوست شما موثر است و با رعايت اين موارد مي توانيد پوستي آرام تر داشته باشيد.
 
ابتدا باید نوع بیماری پسوریازیس ازلحاظ شدت تعیین شود درصورتی که بیماری خیلی خفیف باشد حتی می توان اصلاً اقدام به درمان نکرد وتنها ازکرمهای نرم کننده جهت رفع خشکی بیماری استفاده نمود . اما درصورتی که نیاز به درمان احساس شود می توان ابتدا ازداروهای موضعی استفاده نمود که این داروها شامل داروهای استروییدی ، کول تار، آنترالن ، آنالوگهای ویتامین د مانند دیوونکس وداروهای ضد التهاب جدیدترمانند پیمکرولیموس می باشد . هرکدام ازاین داروها می تواند همراه با عوارضی باشد که باید حتماً تحت نظرمتخصص پوست مصرف شوند وهرازچندگاهی بیمارازلحاظ عوارض دارویی بررسی گردد. برای درمان موارد شدیدتربیماری می توان ازداروهای خوراکی مانند نئوتیگازون ، متوترکسات و سیکلوسپورین استفاده نمود که این داروها با عوارض بیشتری همراهند ونیازبه بررسیهای آزمایشگاهی مختلفی درابتدا ودرحین درمان دارند . ازروش نوردرمانی نیزمی توان استفاده کرد که این روش یا با استفاده ازداروی پسورالن خوراکی وتابش نورماوراء بنفش به پوست بوده ویا تنها با استفاده ازنورماوراء بنفش می باشد ونیازبه دستگاههای مولد این نور دارد . ازلیزردرمانی نیزمی توان برای درمان مناطق کوچک دچارپسوریازیس استفا ده نمود که لیزرمورد استفاده نوع اگزایمر می باشد ودرمان با آن نیازبه جلسات متعدد دارد . درمانهای جدیدتری نیزبرای بیماری پسوریازیس مطرح است که هنوزبه شکل رایج استفاده نمی شود وبعلت قیمت بالای آنها استفاده ازاین نوع داروها درطولانی مدت کمترامکان پذیرمی باشد .
اما با وجود تمام این درمانها بیماری پسوریازیس یک بیماری صعب العلاج می باشد که درمانها تنها شدت بیماری را کاهش داده اما بیماری رابطورقطعی ازبین نمی برند . اما همین کاهش شدت بیماری می تواند باعث شود تا بیماربا راحتی بیشتری به زندگی خود ادامه دهد . ازجمله عوامل مهم درشدت یافتن بیماری استرس می باشد که با کاهش این استرس نیزبیماری شدت کمتری می یابد . یکی ازعوامل ایجاد این استرس خود بیماری ونگرانی ازواگیرداربودن آن می باشد که باید به بیماران خاطرنشان نمود که این بیماری هیچگونه واگیری نداشته وازلحاظ ارثی بودن نیزاحتمال ابتلا فرزندان به آن کم است . اما بهرحال بروزضایعات بخصوص درمناطق درمعرض دید برای بیمارایجاد ناراحتی ونگرانی می کند که می توان با اقدام به درمان درکاهش ضایعات موثربود .
 فعاليت
محدوديتي وجود ندارد.
رژيم غذايي
رژيم خاصي نياز نيست .
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم پسوريازيس بوده و يا علايم پس از درمان عود نمايد.
بروز پوستول (تاول چركي ) بر روي پوست همراه تب ، درد عضلاني و خستگي در طي حملات .
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي تجويزي ممكن است با عوارض جانبي همراه باشند.
درمان در منزل
آن طور كه متخصصين پوست مي گويند ؛ با رعايت نكات زير مي توانيد احساس راحتي بيشتر و سوزش كمتري كنيد:
-رژيم غذايي منظمي داشته باشيد،زياد آب بنوشيد و به اندازه كافي بخوابيد؛اين نكات به شما كمك مي كند كه وضعيت پوست شما وخيم نشود.
-از آنچه باعث شدت پزوريازيس مي شود پرهيز كنيد،تحقيقات نشان داده بعضي داروها ،جراحت هاي پوستي ،استرس، هواي زمستان ، استعمال دخانيات و استفاده از مشروبات الكلي باعث شدت پزوريازيس شما مي شود.
 
-از لوسيون هاي نرم كننده پوست استفاده كنيد و پوست خود را خشك نگه نداريد با اين كار مانع ترك خوردن و خون آمدن پوستتان مي شويد. رطوبت از خارش ،سوزش ودرد و همين طور پوسته كردن جلوگيري مي كند.
-از خاراندن زخم ها پرهيز كنيد.شكي نيست كه پزوريازيس باعش خارش مي شود .در حقيقيت نام پزوريازيس از يك لغت يوناني “Psora” به معناي خارش گرفته شده است.خاراندن باعث كنده شدن زخم ها و سوراخ شدن پوست شده و راه را براي ورود باكتري هموار ساخته و باعث ايجاد عفونت مي شود؛ و همين طور خاراندن باعث خون آمدن و ايجاد زخم در قسمت هاي سالم پوست مي شود.
- اگرچه آفتاب براي اين بيماري مفيد است اما آفتاب سوختگي آن را تحريك مي كند، پس پانزده الي بيست دقيقه قبل از خروج از منزل از كرم هاي ضد آفتاب استفاده كنيد.
-از لباسهاي كتان استفاده كنيد.پارچه كتان كمتر از ديگر پارچه ها باعث تحريك پوست مي شود.
-از لوازم آرايش و صابون هاي محرك استفاده نكنيد.خوابيدن در وان و استفاده از ( Coal Tar صابون سياهي كه از گاز و زغال كك ساخته مي شود) و سپس مرطوب كردن پوستتان را فراموش نكنيد اين كار پولك هاي پوست شما را كمتر مي كند.كرم هاي كورتيزون(براي آنان كه پزوريازيس خفيف دارند) كه بدون نسخه پزشك هم قابل تهيه هستند مي توانند درمان مناسبي براي خارش پوست شما باشند.
پرسش به پاسخهای اساسی در رابطه با پسوریازیس
پسوريازيس چيست؟
ريشة لغت پسوريازيس از يك كلمة يوناني است كه به معناي خارش است. اين بيماري يك بيماري شايع پوستي است كه لزوماً خارش دار نبوده با پلاكهاي قرمز رنگ همراه با پوسته ريزي مشخص مي شود. پسوريازيس اشكال گوناگون با شدتهاي متفاوت داشته و مسري هم نمي‌باشد.
پسوريازيس چگونه ايجاد مي‌شود؟
امروزه مشخص شده است كه پسوريازيس يك بيماري مرتبط با سيستم ايمني بدن است. در طي اين بيماري سيستم ايمني با ارسال سيگنال‌هاي معيوب موجب تسريع رشد سلول‌هاي پوست مي‌شود. در واقع در حالت عادي سلول‌هاي پوست بطور دائم از لايه‌هاي زيرين به طرف سطح حركت كرده، در آنجا هسته‌هاي خود را از دست داده و بصورت پوسته‌هاي مرده از بدن دفع مي‌شوند. اين روند بطور معمول حدود يك ماه به طول مي‌انجامد، اما در جريان پسوريازيس، چرخه حيات سلول‌هاي پوست بر اثر همان اشكالات سيستم ايمني، سرعت يافته، در نتيجه چندين لايه سلول مرده در سطح پوست تجمع پيدا مي‌كنند كه همان پوسته‌هاي پسوريازيس را تشكيل مي‌دهند.
ميزان شيوع پسوريازيس در جامعه چقدر است؟
بيماران اغلب تمايل دارند كه بدانند آيا افراد ديگري نيز با بيماري مشابه آنها در جامعه وجود دارند يا خير؟ پسوريازيس از جمله بيماري‌هاي شايع پوست است، طوريكه تخمين زده مي‌شود حداقل يك درصد از مردم جهان به اين بيماري مبتلا باشند، بنابراين اگر شما از پسوريازيس رنج مي‌بريد، بايد بدانيد دست كم ۷۰ ميليون نفر ديگر در دنيا با شما در اين درد شريك هستند!
البته شيوع پسوريازيس نيز همانند بسياري از بيماري‌هاي ديگر در نواحي مختلف دنيا متفاوت است و به نظر مي‌رسد بخصوص در كشورهاي اسكانديناوي بيشترين شيوع را داشته تا ۶ درصد از جميعت اين نواحي ممكن است به پسوريازيس مبتلا باشند، در حاليكه بر عكس در ميان اسكيموها، ژاپني‌ها و غرب آفريقا پسوريازيس بيماري نادري محسوب مي‌شود.
اگرچه آمار دقيقي در مورد شيوع بيماري در مملكت ما وجود ندارد، اما بايد گفت پسوريازيس در ايران نز جزو بيماري‌هاي شايع پوستي بوده، به نظر مي‌رسد در شمال ايران حتي از شيوع بالاتري نيز برخوردار باشد.
پسوريازيس در چه سني ايجاد مي‌شود؟
پسوريازيس اغلب در سنين جواني شروع مي‌شود، اما مي‌تواند در هر سني از دوران نوزادي تا سنين كهولت شروع شود. هم زنان و هم مردان تقريباً به يك نسبت به اين بيماري مبتلا مي‌شوند.
بيماري از كجا مي‌آيد؟ و چه عواملي در بروز آن دخيل هستند؟
اين سئوال اغلب از اولين سوالاتي است كه بيمار مبتلا به پسوريازيس يا همراهان وي از پزشك خود مي‌پرسند. پاسخ به اين سوال گرچه چندان ساده نيست اما بطور اختصار مي‌توان گفت كه عوامل متعددي در ايجاد شدن بيماري پسوريازيس موثرند و به اصطلاح اين بيماري يك بيماري چند عاملي يا موتي فاكتوريال است. از ميان اين عوامل بدون شك وراثت نقش اساسي دارد. بررسي‌هاي متعدد ژنتيكي نقش ارث را ثابت كرده است، هرچند تنها در ۳/۱ موارد، سابقة وجود بيماري در ساير اعضاي خانواده ديده مي‌شود. اين مسئله نشان دهندة آن است كه عوامل ديگري غير از وراثت نيز در پديد آمدن اين بيماري دخيل هستند كه از مهمترين اين عوامل مي‌توان به موارد زير اشاره كرد؛
۱- عوامل روحي: بي‌شك استرس‌هاي مختلف روحي و هيجاني در بروز يا تشديد بيماري پسوريازيس موثرند و در بسياري از موارد خود بيمار به رابطه اين استرس‌ها با بيماري خويش پي مي‌برد.
۲- عفونتها: در مورد ارتباط عفونت‌ها با پسوريازيس اتفاق نظر وجود ندارد. شايد تنها رابطه ثابت شده بين اشكال قطره‌اي پسوريازيس و عفونتهاي حاد استرپتوكوكي باشد.
۳- صدمات فيزيكي: علاوه بر استرس‌هاي روحي، صدمات فيزيكي به پوست نيز مي‌تواند باعث ايجاد شدن پسوريازيس در محل ورود آسيب شود. بطور شايع خود بيمار نيز اين تجربه را پيدا مي‌كند كه درست در محل خراشيدگي پوست يا محل برش جراحي، ضايعات پسوريازيس ايجاد مي‌شوند. روي همين اساس است كه به بيمار مبتلا به پسوريازيس توصيه مي‌شود كه از كندن پوسته‌ها و خراشيدن پوست خود پرهيز كند، چراكه اين عمل مي‌تواند باعث تشديد بيماري وي شود.
۴  - داروها: بسياري از داروهايي كه بيمار مصرف مي‌كند مي‌تواند باعث ايجاد شدن يا شعله‌ور شدن پسوريازيس شود. از مهمترين اين داروها مي‌توان به تركيبات ليتيوم، داروهاي مسدود كننده بتا مثل پروپرانولول و اتنولول، داروهاي ضد مالاريا مثل كلروكين، كلونيدين و تركيبات يد اشاره كرد.
۵ - عوامل هورموني و متابوليك: پسوريازيس اغلب با عوامل هورموني نيز در ارتباط است. براي مثال بطور معمول در جريان حاملگي، پسوريازيس تخفيف يافته و برعكس پس از حاملگي و در جريان شيردهي تشديد مي‌شود. همچنين كمي كلسيم خون نيز مي‌تواند باعث تشديد پسوريازيس شود. 
۶- نور آفتاب: اكثر بيماران اذعان مي‌دارند كه بيماري ايشان در زمستان بدتر مي‌شود. شواهد گوناگون ديگر نيزحاكي از آن است كه نور آفتاب باعث بهبودي پسوريازيس مي‌شود. با اين وجود هستند بيماراني كه نور آفتاب باعث شعله ور شدن بيماري‌شان مي‌شود. روي همين اصل توصيه مي‌شود كه بيمار مبتلا به پسوريازيس از نور شديد آفتاب پرهيز كند. 

آيا بيماري پسوريازيس مسري است؟
با توجه به عوامل بر شمرده شده در مورد منشأ بيماري، مشخص مي‌شود كه پاسخ اين پرسش به روشني منفي است و بيمار و همراهان وي نبايد كوچكترين نگراني از اين بابت داشته باشند. بنابراين، اگر هم بيماري در شخص ديگري از اعضاي خانواده ايجاد شده است نه به علت سرايت از فرد مبتلا، بلكه اغلب به خاطر زمينه‌هاي ژنتيكي مشترك است. همينطور اگر بيماري در يك فرد رو به گسترش است، نه به علت سرايت از كانوني به كانون ديگر، بلكه به خاطر سير بيماري و بعضاً به علت صدماتي است كه فرد به پوست خويش وارد كرده است.
آيا پسوريازيس ارثي است؟
همانگونه كه گفته شد ارث نقش مهمي در بيماري پسوريازيس دارد, اما ژن واحدي براي اين بيماري وجود ندارد. بيماران مبتلا به پستوزيازيس اغلب دوست دارند بدانند كه آيا فرزندانشان نيز به اين بيماري دچار خواهند شد يا خير؟ پاسخ به اين سئوال، چندان ساده نيست. بطور كلي مي‌توان گفت اگر تنها يكي از والدين به بيماري دچار باشند, احتمال ابتلاي فرزندشان كمتر از ده درصد خواهد بود اما اگر هر دوي والدين مبتلا به پسوزيازيس باشند تا ۴۰ درصد اين احتمال وجود خواهد داشت.
علائم بيماري پسوريازيس چگونه است؟
اگرچه پسوريازيس نام خود را از خارش گرفته است اما معمولاً بيماران چندان از اين نظر شكايت ندارند. در واقع جدا از درگيري مفصلي كه آن هم تنها در درصد كمي از بيماران اتفاق مي‌افتد، پسوريازيس چندان بر سلامتي فرد تأثير نمي‌گذارد و اغلب فقط از نظر زيبايي است كه بيمار را نگران مي‌سازد.
پسوريازيس در اشكال گوناگون ديده مي‌شود، اما شايع‌ترين شكل آن كه پسوريازيس معمولي ناميده مي‌شود بصورت پلاكهاي قرمز رنگ با پوسته‌ريزي قابل توجه، اغلب در سر، آرنج‌ها، ساعدها، زانوها و ساير نواحي تحت فشار ديده مي‌شود.
گاهي اوقات پلاكهاي فوق‌الذكر بخش قابل توجهي از سطح پوست را درگير مي‌كنند كه در اين حالت اصطلاحاً به آن پسوريازيس ژنراليزه مي‌گويند و گاهي هم تقريباً تمام سطح بدن دچار قرمزي و پوسته‌ريزي مي‌شود كه حالت خطيري از پسوريازيس را ايجاد مي‌كند كه پسوريازيس اريترودرميك ناميده شده، نياز به مراقبت ويژه دارد.
علاوه بر اين ممكن است ضايعات پوستي پسوريازيس بسيار كوچك و متعدد باشند كه اصطلاحاً به آن پسوريازيس قطره‌اي مي‌گويند كه بخصوص در كودكان و پس از عفونتهاي استرپتوكوكي ديده مي‌شود.
ندرتاً ضايعات پوستي در پسوريازيس بصورت ضايعات حاوي چرك تظاهر پيدا مي‌كنند كه در اين حالت به آن پسوريازيس پوسچولار مي‌گويند.
نهايتاً همانگونه كه گفته شد ممكن است در جريان بيماري پسوريازيس مفاصل نيز درگير شوند كه به آن آرتريت پسوريازيي مي‌گويند. آرتريت پسوريازيس معمولاً در افراد بزرگسال ايجاد شده و خود در اشكال گوناگون ديده مي‌شود. معمولاً يك يا چند مفصل محيطي بطور غير قرينه مبتلا مي‌شوند، اما اين امكان وجود كه مفاصل انگشتان، ستون فقرات و ساير نواحي هم درگير شوند.
علاوه بر اشكال گوناگون پسوريازيس، شدت آن نيز در افراد مختلف متفاوت است. ممكن است تنها ناحيه‌اي از سر يا زانوها درگير باشد و يا اينكه برعكس تقريباً تمام سطح پوست مبتلا باشد. راه‌هاي مختلفي براي تعيين شدت پسوريازيس وجود دارد. پزشكان متخصص پوست معمولاً از روش ويژه‌اي استفاده مي‌كنند كه به آن اندكس PASI مي‌گويند. روش ساده‌تر آن است كه اگر كمتر از ۲ درصد سطح بدن درگير باشد، آن را خفيف ناميده، اگر بين ۳ تا ۱۰ درصد سطح بدن درگير باشد، پسوريازيس با شدت متوسط و اگر بيش از ۱۰ درصد سطح بدن درگير باشد، شديد تلقي مي‌شود. همچنين ميزان تأثير پسوريازيس بر كيفيت زندگي راه ديگر اندازه‌گيري شدت پسوريازيس است كه لزوماً هم با شدت پسوريازيس مرتبط نمي‌باشد. 
علاوه بر پوست، چه اعضاي ديگري در پسوريازيس ممكن است مبتلا شوند؟
همانگونه كه گفته شد در درصد كمي از بيماران مبتلا به پسوريازيس مفاصل درگير مي‌شود. همچنين در بخشي از بيماران ناخن‌ها درگير مي‌شوند. اين امر بخصوص در افرادي كه درگيري مفصلي دارند بيشتر ديده مي‌شود. درگيري ناخن‌ها ممكن است بصورت جدا شدن صفحه ناخن از بستر ناخن، بروز نقاط ريز روي ناخن، ضخيم شدن زير ناخن و يا تغيير شكل و تغيير رنگ ناخن تظاهر كند. اگرچه در درصد بالايي از بيماران پسوريازيس، ناحيه سر درگير مي‌شود، اما اين مسئله باعث ريزش مو نمي‌شود.
راه تخشيص بيماري چيست؟
پسوريازيس اغلب با معاينه باليني تشخيص داده مي‌شود و هيچ تست خوني براي تشخيص آن وجود ندارد، هر چند گاهي اوقات انجام برخي آزمايشات براي يافتن علل شعله‌ور كنندة آن ضروري است. در هر حال در موارد مشكوك، مي‌توان از بيوسپي پوست استفاده كرد. در اين روش پزشك با بريدن تكة كوچكي از پوست و بررسي آن زير ميكروسكوپ، بيماري را تشخيص مي‌دهد.
آيا پسوريازيس قابل درمان است؟

واقعيت اين است كه خير! در حال حاضر اين بيماري درمان قطعي ندارد. كما اينكه بيماري قند، فشار خون و بسياري از بيماري‌هاي ديگر نيز درمان قطعي ندارند. اما داروهاي بسياري وجود دارند كه با استفاده از آنها، بيماري پسوريازيس كنترل مي‌شود و گاه بيمار تا مدتها عاري از هرگونه ضايعه باقي مي‌ماند. همانگونه كه قبلاً گفته شده پسوريازيس طول عمر فرد را كم نمي‌كند، مسري نبوده، باعث ريزش مو نشده و در واقع از بسياري از بيماري پوستي ديگر، بهتر كنترل مي‌شود.
روش‌هاي درمان پسوريازيس كدامند؟
با توجه به متفاوت بودن پسوريازيس در افراد مختلف، روش درمان در هر فرد بسته به سن، جنس، شغل، وسعت بيماري و بسياري از عوامل ديگر متفاوت خواهد بود.
در حال حاضر داروهاي موضعي بسياري وجود دارند كه در درمان پسوريازيس مصرف مي‌شوند.
كورتيكوستيروئيدهاي موضعي معمولاً شايعترين درماني است كه براي پسوريازيس استفاده شده، باعث كم شدن التهاب و تحريك پذيري پوست مي‌شود. خيلي از اوقات پزشك تركيبي از يك داروي از بين برنده لايه شاخي (كراتوليتيك) و استيروئيد موضعي را براي شما تجويز مي‌كند. نكته مهم در مصرف كورتيكوستيروئيدهاي موضعي آن است كه غالباً پس از مدتي، ديگر آن پاسخ مطلوب ابتدايي حاصل نمي‌شود، ضمن آنكه خطر نازك شدن پوست در اثر مصرف اين داروها نيز وجود دارد. بنابراين انتخاب دقيق نوع استيروئيد موضعي و مصرف درست آن مي‌تواند باعث كم شدن اين اثرات ناخواسته شود.
علاوه بر كورتيكوستيروئيدهاي موضعي و داروهاي كراتوليتيك داروهاي قديمي‌تري چون تركيبات تار قطران و آنترالين نيز از مدت‌ها قبل در درمان پسوريازيس بكار رفته، با اثرات قابل قبول همراه هستند. همچنين استفاده از تركيبات موضعي ويتامين D نيز در درمان اين بيماري با نتايج خوبي همراه بوده است.
علاوه بر درمانهاي موضعي، در موارد شديد پسوريازيس داروهاي متعددي وجود دارند كه بصورت تزريقي يا خوراكي براي اين بيماري بكار مي‌روند و اصطلاحاً درمانهاي سيستميك ناميده مي‌شوند. معمولاً متوتركسات اولين دارويي است كه براي اين منظور بكار مي‌رود. اين دارو كه در سال ۱۹۵۱ براي اولين بار در درمان پسوريازيس مصرف شد تكثير سلول‌هاي پوست را كم كرده غالباً بخوبي بيماري را كنترل مي‌كند. متوتركسات مي‌تواند هم بصورت خوراكي و هم تزريقي مصرف شود و غالباً پس از چند هفته اثر آن ظاهر مي‌شود.
همچنين مشتقات ويتامين A كه به رتينوئيدها معروف هستند با كاستن تكثير سلول‌هاي پوست، باعث بهبودي پسوريازيس مي‌شوند.
از داروهاي ديگر مي‌توان به سيكلوسپورين و هيدروكسي اوره اشاره كرد. طبيعي است كه تمام اين داروها با نظر پزشك تجويز شده، براي اطمينان از بي‌عارضه بودن آنها، انجام آزمايشات پايه و دوره‌اي ضروري است.
در هر حال, آنچه در مورد داروهاي سيستميك در پسوريازيس بسيار اهميت دارد، اين است كه بجز موارد استثنايي، نبايد از كورتيكوستيرروئيدهاي خوراكي يا تزريقي در اين بيماري استفاده شود. مصرف اين داروها، اگرچه ممكن است باعث بهبودي ظاهري اوليه شوند، ولي متعاقباً علاوه بر اثرات سوء متعددي كه دارند، باعث شعله‌ور شدن بيماري يا تبديل شدن آن به اشكال خطيرتر مي‌شود.
نكتة ديگري كه بسيار اهميت دارد، اين است كه هنگامي كه يك خانم مبتلا به پسوريازيس در سنين باروري تحت درمان با داروهاي سيستميك قرار مي‌گيرد، بايد بدقت از نظر پيشگيري از بارداري توجيه شود. در مورد برخي از اين داروها حتي تا ماهها پس از قطع دارو نيز بارداري مي‌تواند خطراتي براي جنين در پي‌داشته باشد. 
منظور از درمان با اشعه در پسوريازيس چيست؟
بسیاري از اوقات هنگامي كه صحبت از درمان با اشعه مي‌شود، بيمار آن‌را با راديوتراپي يا پرتو درماني يكسان تصور مي‌كند، در حاليكه غالباً منظور از درمان با اشعه در پسوريازيس در واقع درمان با طول موج‌هاي خاصي از نور مي‌باشد. درواقع در اين روش كه از قديمي‌ترين روش‌هاي درماني در بيماريهاي جلدي مي‌باشد، بيمار پس از مصرف دارويي به نام پسورالن (P)، كه قبلاً از عصارة گياهان خانواده هويج بدست مي‌آمد، در برابر اشعه ماوراء بنفش (UVA) قرار مي‌گيرد. از همين روست كه به اين روش درماني، PUVA درماني گفته مي‌شود. هرچند PUVA درماني نيز عاري از عارضه نمي‌باشد، اما در كل روش بسيار موثري در درمان پسوريازيس‌هاي وسيع و مقاوم بوده، معمولاً تا ماهها هم تأثير آن پايدار باقي مي‌ماند. امروزه علاوه بر PUVA از طيف‌هاي اختصاصي تري از ماوراء بنفش همچون UVB نيز در درمان پسوريازيس دستگاه مي‌شود. اين روش‌هاي درماني غالباً در بخش‌هاي پوست بيمارستانها و گاهي نيز در مطب پزشكان و يا با استفاده از نور خورشيد انجام مي‌شود. 
چه نوع رژيم غذايي براي بيمار پسوريازيسي لازمست؟
رژيم غذايي خاصي براي فرد مبتلا به پسوريازيس لازم نيست، هرچند مصرف زياد گوشت قرمز ممكن است باعث تشديد بيماري شود و از سويي ديگر مصرف روغن ماهي به علت اسيدهاي چرب ضروري، اغلب نقش كمكي در درمان دارد. علاوه بر اسيدهاي چرب اشباع نشده، ويتامين‌D نيز ممكن است اثرات مفيدي در درمان پسوريازيس داشته باشد. همچنين مصرف الكل و كشيدن سيگار ممكن است باعث تشديد بيماري شود. 
آيا ليزر در درمان پسوريازيس موثر است؟
استفاده از ليزر در پزشكي به علت سهولت كاربري آن بسيار مورد توجه پزشكان و بيماران قرار گرفته است، اما گاهي اين علاقه اسباب سوء استفاده سود جويان را نيز فراهم مي‌آورد. آنچه در ارتباط با پسوريازيس مهم است آن است كه نوع خاصي از ليزر كه طول موج آن تقريباً مشابه اشعه ماوراء بنفش (UVB)B است، كما بيش با همان مكانيسم مي‌تواند باعث بهبودي پلاكهاي پسوريازيس شود، اما هنوز اين اثرات بطور كامل به اثبات نرسيده‌اند و بعلاوه دستگاه ليزري كه مناسب اين كار است به راحتي در تمام دنيا در اختيار قرار ندارد.
درمانهاي جديد پسوريازيس كدامند؟
با شناخت بهتري كه از چگونگي ايجاد شدن بيماري پسوريازيس طي سال‌هاي اخير حاصل شده است و با عنايت به اين نكته كه سيستم ايمني نقش مهمي در ايجاد شدن بيماري دارد، طي چند سال گذشته طيف جديدي از داروها غالباً به روش فن آوري زيستي (بيوتكنولوژي) ساخته شده‌اند كه قادرند با تصحيح اختلالات حاصل شده از پسوريازيس، بيماري را بهبود بخشند. اين داروها كه غالباً به درمانهاي «بيولوژيك» معروفند، گاهي اوقات با نتايج بسيار درخشاني همراه هستند اما نكته مهم در مورد آنها قيمت بسيار بالاي آنهاست و از اين رو فعلاً فقط در موارد بسيار شديد بيماري مصرف مي‌شوند.
چه كساني از بيماران مبتلا به پسوريازيس حمايت مي‌كنند؟
امروزه در مورد بسياري از بيماريهاي مزمن، گروههاي حمايتي وجود دارند كه به مشكلات مختلف بيماران رسيدگي مي‌كنند. اين امر در مورد پسوريازيس نيز مصداق داشته و انجمن‌هاي مختلفي براي اين بيماران وجود دارد كه اغلب نيز توسط خود آنها گردانده شده و از كمك و مشاوره پزشكان نيز استفاده مي‌كنند. هرچند در مملكت ما اين كار براي پسوريازيس هنوز انجام نشده است اما بيمار مبتلا به پسوريازيس از طريق اينترنت مي‌تواند در هر كجاي دنيا از اطلاعات و حمايت‌هاي اين گروه‌ها استفاده كند. مهمترين اين گروه‌ها شايد فدراسيون جهاني انجمن‌هاي پسوريازيس (IFPA) باشد كه درواقع يك اجماع جهاني از انجمن‌هايي است كه براي حمايت از بيماران مبتلا به پسوريازيس تشكيل شده‌اند و سالانه در يكي از كشورهاي دنيا گردهمايي دارند. اين فدراسيون انجمن‌هايي فعال در بيش از ۲۰ كشور در سراسر دنيا را سازماندهي مي‌كند.
بنياد ملي پسوريازيس (www.psoriasis.org) يكي از اين انجمن‌هاست كه با هدف ارتقاي آگاهي و كمك به درمان و تحقيقات براي پسوريازيس تأسيس شده است و با بيش از ۳۵ سال سابقه كمكهاي شاياني به بيماران مبتلا به پسوريازيس كرده است.
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 13:13 | لینک  | 


دكتر منصور نصيرى كاشانى
عضو هيأت علمى دانشگاه علوم پزشكى تهران

پسوريازيس يك بيمارى مزمن پوستى است كه نام آن از كلمه اى يونانى به معنى «خارش» گرفته شده است. در اين بيمارى ناحيه اى از پوست ملتهب شده و به صورت برجسته، قرمز و خارش دار در مى آيد و روى آن نيز پوسته هاى نقره اى رنگ ديده مى شود. پوست سر، آرنجها و پشت بدن بيشتر گرفتار مى شوند.
گاهى شدت پسوريازيس آنقدر خفيف است كه بيمار اصلاً از ابتلا به آن آگاه نيست. از سوى ديگر گاهى اين بيمارى آنقدر شديد مى شود كه نواحى گسترده اى از بدن را مى پوشاند. خوشبختانه پزشكان قادرند حتى شديدترين موارد را نيز تحت كنترل درآورند.
بيمارى پسوريازيس مسرى نيست و از شخصى به شخص ديگر منتقل نمى شود، ولى در افرادى كه يكى از افراد خانواده شان به اين بيمارى مبتلا هستند، بيشتر بروز مى كند. شيوع اين بيمارى ۲ ـ ۱ درصد كل جمعيت است. بنابراين در ايران حداقل ۶۰۰ هزار نفر به اين بيمارى مبتلا هستند.
علت ابتلا به پسوريازيس چيست؟
علت ايجاد اين بيمارى ناشناخته است. عامل توارث در ابتلا به اين بيمارى نقش دارد. با اين حال، تحقيقات اخير به وجود نوعى ناهنجارى در فعاليت گلبولهاى سفيد در جريان خون اشاره مى كند كه مى تواند آغاز كننده فرايند التهاب در پوست باشد. اين امر موجب افزايش سرعت پوسته ريزى پوست مى شود. سرعت ريزش سلولهاى پوست در اين بيمارى گاهى به سه تا چهار روز يك بار هم مى مى رسد (يعنى ۱۰ ـ ۵ برابر سريعتر از حالت طبيعى). بيماران اغلب حدود ۱۰ تا ۱۴ روز پس از ايجاد بريدگى، خراشيدگى، سائيدگى و يا آفتاب سوختگى شديد در پوست، متوجه پيدايش ضايعات جديدى بر روى بدنشان مى شوند كه همان پسوريازيس است. پسوريازيس ممكن است توسط عواملى نظير عفونتها و همچنين بعضى از داروها مجدداً فعال شود. بيمارى معمولاً در فصل زمستان به علت خشكى پوست و كاهش تابش نور آفتاب شعله ور مى شود. پسوريازيس به شكل هاى متعددى از نظر شدت، طول دوره بيمارى، منطقه درگيرى و اشكال پوسته ها بروز مى كند.
علائم پسوريازيس
شايع ترين شكل پيدايش اين ضايعات، پسوريازيس به صورت برجستگى هاى كوچك قرمزرنگ است. به تدريج اين ضايعه بزرگتر شده و سطح آن پوسته پوسته مى شود. در حالى كه پوسته هاى رويى به راحتى جدا شده و مى ريزند، پوسته هاى زيرين به هم چسبيده و ضخيم تر مى شوند. اگر پوسته هاى زيرين برداشته شوند، پوست زير آنها دردناك شده و خونريزى خواهد كرد. كم كم اين نواحى قرمز، رشد كرده و گاهى حتى كاملاً وسيع و چشمگير مى شوند.
پسوريازيس در نقاط مختلف بدن مى تواند به اشكال مختلفى ديده شود.
> آرنجها، زانوها، نشيمنگاه، ناحيه تناسلى، بازوها، پاها، پوست سر و ناخن ها، نواحى اى هستند كه بيش از ساير نقاط بدن به پسوريازيس مبتلا مى شوند. پسوريازيس معمولاً دو طرف بدن را به طور قرينه مبتلا مى كند.
> روى ناخن هاى مبتلا به پسوريازيس فرورفتگى هاى كوچكى به چشم مى خورد. ناخن ها ممكن است شل يا ضخيم و خميده شوند. اصولاً درمان پسوريازيس ناخن، مشكل است.
> «پسوريازيس معكوس» زير بغل، پستانها و نواحى چين دار بدن در مجاورت كشاله ران، نشيمنگاه و ناحيه تناسلى را مبتلا مى كند.
> پسوريازيس قطره اى معمولاً كودكان و بالغين جوان را مبتلا مى كند. در اين نوع از بيمارى، اغلب به دنبال يك گلودرد، پوست از تعداد زيادى نقاط كوچك قرمزرنگ و قطره مانند پوشيده مى شود. اين بيمارى معمولاً خودبه خود طى چند هفته تا چند ماه خوب شده و علايم آن محو مى شوند.
> حدود ۳۰ درصد از بيماران مبتلا به پسوريازيس، دچار درد و التهاب مفاصل نيز هستند و در ۵ درصد بيماران شدت التهاب به حدى است كه باعث ناتوانى بيمار مى شود. در بعضى از افراد، وقتى كه شدت گرفتارى پوست خيلى زياد است، شدت گرفتارى مفاصل هم افزايش مى يابد. گاهى با بهبود ضايعات پوستى، از شدت درد مفاصل هم كاسته مى شود.
تشخيص بيمارى پسوريازيس
متخصصين پوست و مو، پسوريازيس را با معاينه پوست بدن، پوست سر و ناخنها تشخيص مى دهند. ممكن است براى تأييد تشخيص نياز به بيوپسى از پوست و بررسى آن در زير ميكروسكوب هم باشد.
درمان پسوريازيس
به علت شناخته نشدن علت بيمارى، هنوز درمان قطعى براى اين بيمارى وجود ندارد. روشهاى مختلف درمانى براى بيمارى پسوريازيس وجود دارد كه بر اساس سن بيمار، شدت و وسعت بيمارى، سلامت عمومى بيمار و شرايط اقتصادى ـ اجتماعى او بايد درمان مناسبى براى بيمار انتخاب شود. گاهى بيمار كم كم نسبت به يك درمان مقاوم مى شود و بايد درمان وى را عوض كرد و يا روش ديگرى به عنوان مكمل به آن افزود. به هرحال درمان بيمارى پسوريازيس بسيار طولانى بوده و نيازمند مراجعات مكرر به پزشك متخصص پوست است.
هدف از درمان، كاستن التهاب و كند كردن سرعت تقسيم سلولهاى پوست است. كرمهاى مرطوب كننده و لوسيونها با نرم كردن پوستها به كنترل خارش كمك مى كنند. رعايت رژيمهاى غذايى خاص در درمان پسوريازيس موفقيتى نداشته است.
معمولاً در مواردى كه بيمارى محدود است، از داروهاى موضعى كه محتوى تركيبات كورتون، ويتامين D، قطران يا آنترالين هستند، استفاده مى شود. به اين داروها ممكن است استفاده از نور طبيعى آفتاب يا نور ماوراء بنفش نيز افزوده شود. در فرمهاى خيلى شديد پسوريازيس، ممكن است نياز به مصرف داروهاى خوراكى و يا بدون استفاده از نوردرمانى باشد. اگرچه قرار گرفتن در معرض نور خورشيد به بسيارى از بيماران در تخفيف علايم بيمارى كمك مى كند، ولى بايد با احتياط زيادى مورد استفاده قرار گيرد. در برخى موارد مى توان از اشعه ماوراى بنفش استفاده كرد.

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 15:27 | لینک  | 

پسوريازيس
مرکز آموزش و پژوهش بیمارهیهای پوست و جذام


پسوريازيس چيست؟
پسوريازيس يك بيماري مزمن پوستي است كه نام آن از كلمه اي يوناني به معني «خارش» گرفته شده است. در اين بيماري ناحيه‏اي از پوست، ملتهب شده و برجسته مي‏شود، كه با قرمزي پوست و خارش همراه است و روي آن نيز پوسته‏هاي نقره اي رنگ ديده مي‏شود. پوست سر، آرنج‏ها و پشت بدن بيشتر در معرض اين بيماري قرار دارند.
 گاهي شدت پسوريازيس آنقدر خفيف است كه بيمار اصلاً از ابتلا به آن آگاه نيست. از سوي ديگر گاهي اين بيماري آنقدر شديد مي‏شود كه نواحي گسترده‏اي از بدن را مي‏پوشاند.
 خوشبختانه امروزه، پزشكان قادرند حتي شديدترين موارد پسوريازيس را نيز تحت كنترل درآورند.
بيماري پسوريازيس مسري نيست و از شخصي به شخص ديگر منتقل نمي‏شود ولي در افرادي كه يكي از اعضاي خانوادة آنها به اين بيماري مبتلا است، بيشتر بروز مي‏كند. شيوع اين بيماري بين 1 تا 2 درصد كل جمعيت مي‏باشد، بنابراين در ايران حداقل 600 هزار نفر به اين بيماري مبتلا مي‏باشند.
علت ابتلا به پسوريازيس چيست؟
 علت ايجاد اين بيماري ناشناخته است ولي عامل وراثت در ابتلا به اين بيماري نقش مهمي دارد. با اينحال، تحقيقات اخير، به وجود نوعي ناهنجاري در فعاليت گلبول‏هاي سفيد در جريان خون اشاره مي‏كند كه مي‏تواند آغاز كنندة فرآيند التهاب در پوست باشد و موجب افزايش سرعت پوسته ريزي شود. سرعت ريزش سلول‏هاي پوست در اين بيماري گاهي به سه تا چهار روز يكبار هم مي‏رسد (يعني 5 تا 10 برابر سريعتر از حالت طبيعي). بيماران اغلب حدود 10 تا 14 روز پس از ايجاد بريدگي، خراشيدگي، سائيدگي و يا آفتاب سوختگي شديد در پوست، متوجه پيدايش ضايعات جديدي بر روي بدن خود مي‏شوند كه همان پسوريازيس است.
 پسوريازيس ممكن است توسط عواملي نظير عفونتها، از جمله عفونت استرپتوكوكي حلق و همچنين بعضي از داروها مجدداً فعال شود. اين بيماري معمولاً در فصل زمستان به علت خشكي پوست و كاهش تابش نور آفتاب بوجود مي‏آيد. پسوريازيس به شكل‏هاي متعددي از نظر شدت، طول دوره بيماري، منطقه درگيري و اشكال پوسته‏ها بروز مي‏كند.
علايم پسوريازيس
 شايع‏ترين علامت پسوريازيس به صورت برجستگي‏هاي كوچك قرمز رنگ است. بتدريج اين ضايعه بزرگتر شده و سطح آن پوسته پوسته مي‏شود. در حاليكه پوسته‏هاي سطحي براحتي جدا شده و مي‏ريزند، پوسته‏هاي زيرين برداشته شوند، پوسته زير آنها دردناك شده و خونريزي خواهد كرد. بتدريج اين نواحي قرمز، رشد كرده و گاهي حتي كاملاً وسيع و چشمگير مي‏شوند.
 پسوريازيس در نقاط مختلف بدن مي‏تواند به اشكال مختلفي ديده شود:
• آرنج‏ها، زانوها، نشيمنگاه، ناحيه تناسلي، بازوها، پاها، پوست سر و ناخن‏ها نواحي هستند كه بيش از ساير نقاط بدن به پسوريازيس مبتلا مي‏شوند. پسئريازيس معمولاً دو طرف بدن را به طور قرينه مبتلا مي‏كند.
• روي ناخن‏هاي مبتلا به پسوريازيس فرورفتگي‏هاي كوچكي به چشم مي‏خورد. ناخن‏ها ممكن است شل يا ضخيم و خميده شوند. اصولاً درمان پسوريازيس ناخن مشكل است.
• پسوريازيس معكوس، زيربغل، پستان‏ها و نواحي چين‏دار بدن در مجاورت كشاله‏ران، نشيمنگاه و ناحيه تناسلي را مبتلا مي‏كند.
• پسوريازيس قطره‏اي معمولاً كودكان و بالغين جوان را مبتلا مي‏كند. در اين نوع  بيماري اغلب بدنبال يك گلو درد، از تعداد زيادي نقاط كوچك قرمز رنگ و قطره مانند پوشيده مي‏شود. اين بيماري معمولاً خودبه‏خود طي چند هفته تا چند ماه خوب شده و علايم آن محو مي‏شوند.
• حدود 30 درصد از بيماران مبتلا به پسوريازيس، دچار درد و التهاب به حدي است كه باعث ناتواني بيمار مي‏شود. در بعضي از افراد، در صورت گرفتاري شديد پوست، شد گرفتاري مفاصل هم افزايش مي‏يابد. گاهي با بهبود ضايعات پوستي، از شدت درد مفاصل هم كاسته مي‏شود.

درمان پسوزياريس چگونه است؟ 
 به علت شناخته نشدن علت بيماري، هنوز درمان قطعي براي اين بيماي وجود ندارد. روش‏هاي مختلف درماني براي بيماري پسوريازيس وجود دارد كه براساس سن بيمار، شدت و وسعت بيماري، سلامت عمومي بيمار و شرايط اقتصادي، اجتماعي او بايد درمان مناسبي براي بيماري انتخاب گردد. گاهي بيمار بتدريج به يك درمان مقاوم مي‏شود كه بايد درمان وي را تغيير داد و يا روش ديگري به عنوان مكمل به آن افزود. به هر حال درمان بيماري پسوريازيس بسيار طولاني بوده و نيازمند مراجعات مكرر به متخصص پوست مي‏باشد.
 هدف از درمان، كاستن التهاب وكند كردن سرعت تقسيم سلول‏هاي پوست است. كرم‏هاي مرطوب كننده و لوسيون‏ها با نرم كردن پوسته‏ها به كنترل خارش كمك مي‏كنند. رعايت رژيم‏هاي غذايي خاص در درمان پسوريازيس تأثيري نداشته است.
 معمولاً در مواردي كه بيماري محدود مي‏باشد، از داروهاي موضعي كه محتوي تركيبات كورتون، ويتامين D صناعي، قطران يا آنترالين هستند، استفاده مي‏شود. به اين داروها ممكن است استفاده از نور طبيعي آفتاب يا نور ماوراءبنفش نيز افزوده شود. در موارد خيلي شديد پسوريازيس، ممكن است نياز به مصرف داروهاي خوراكي همراه و يا بدون استفاده از نور درماني باشد.
 اگر چه قرار گرفتن در معرض نور خورشيد به بسياري از بيماران در تخفيف علايم بيماري كمك مي كند، ولي بايد با احتياط زيادي مورد استفاده قرار گيرد. در برخي موارد مي‏توان از اشعة ماوراءبنفش استفاده نمود.

درمان‏هاي مختلف پسوريازيس
• استروئيدها (كورتون‏ها): كرم‏ها، پمادها و لوسيون‏هاي محتوي داروهاي كورتوني مي‏توانند به طور موقت پوست را تسكين داده و بيماري را در بسياري از افراد كنترل نمايند. از فرآورده‏هاي ضعيف‏تر در نقاط خيلي حساس بدن مانند ناحية تناسلي، كشالة ران و صورت استفاده مي‏شود. ولي براي كنترل بيماري در پوست سر، آرنج‏ها، زانوها، كف دست و پا و تنه معمولاً نياز به مصرف فرآورده‏هاي قوي‏تر مي‏باشد. گاهي لازم است روي پوستي كه پماد يا كرم به آن ماليده شده است با پوشش نايلوني مناسبي پوشانيده شود تا كرم حداكثر تأثير را بنمايد. اينگونه داروها بايد با دقت بسيار و حتماً تحت نظر متخصص پوست بكار بده شود، عوارض جانبي فرآورده‏هاي كورتون‏دار قوي عبارتند از: نازك شدن پوست،گشاد شدن عروق خوني، تخريب پوست و تغيير رنگ آن، قطع ناگهاني مصرف اين داروها موجب حادت رشدن بيماري خواهد شد. پس از ماه‏ها درمان، ممكن است پسوريازيس نسبت به فرآورده‏هاي استروئيدي مقاوم شود.
• درمان پوست سر: درمان پسوريازيس پوست سر بستگي به شدت بيماري، بلندي موها و طرز زندگي بيمار دارد. طيف گسترده‏اي از شامپوها، روغن‏ها، محلول‏ها و اسپري‏ها براي اين منظور تهيه شده است كه اكثراً محتوي قطران يا كورتون هستند. بيمار بايد از شستشوي زياد سر با شامپو و خراشيدن پوست سر خودداري كند.
• آنترالين: دارويي است كه بخوبي روي ضايعات صعب العلاج پسوريازيس اثر مي‏كند. اين دارو مي‏تواند موجب تحريك و رنگين شدن موقتي پوست و لباس‏ها گردد.
• ويتامين D: امروزه، يك تركيبي صناعي ويتامين D به نام «كلسي پوترين» يا «كلسي پوتريول» وجود دارد كه فقط با نسخه قابل تهيه است. اين دارو براي بيماران مبتلا به پسوريازيس مفيد است و مي‏تواند همراه با ساير درمان‏ها بكار برده شود. به منظور جلوگيري از بروز عوارض جانبي بايد به ميزان محدودي از اين دارو استفاده شود. ويتامين D  معمولي كه مي توان آن را از هر داروخانه يا فروشگاهي خريداري كرد، هيچ ارزشي در درمان پسوريازيس ندارد.
• قطران: بيش از يكصد سال است كه قطران براي درمان پسوريازيس استفاده مي‏شود. با پيشرفت تكنولوژي، فرآورده‏هاي دارويي نيز بسيار پيشرفت كرده و همين طور استفاده از آنها راحت‏تر شده است. از فرآورده‏هاي قوي‏تر براي درمان مناطق صعب العلاج‏تر استفاده مي‏شود. مشكل عمده اين تركيبات بوي ناخوشايند آنها است.
گاهي از قطران همراه با نور ماوراءبنفش به طور همزمان براي درمان پسوريازيس حاد استفاده مي‏شود. مدت تماس با نور ماوراءبنفش، بسته به نوع پسوريازيس و حساسيت پوست بيمار متفاوت است.
• نور درماني: نور خورشيد و نور ماوراءبنفش، سرعت رشد سلول‏هاي پوست را كند مي‏كنند، اگر چه نور خورشيد و نور ماوراءبنفش موجب پيري پوست، آب مرواريد و سرطان پوست مي‏شوند، ولي نور درماني در صورتي كه تحت نظر پزشك انجام شود مي‏تواند بي‏خطر و سودند باشد. بيماراني كه مبتلا به نور درماني در مراكز مجهزي داشته باشند كه اختصاصاً به همين منظور  تجهيز شده‏اند.
بيماران پسوريازيسي كه در آب و هواي گرم زندگي مي‏كنند ممكن است توصيه شود كه مستقيماً و با احتياط حمام آفتاب بگيرند. حتماً قبل از خود درماني با نور آفتاب طبيعي يا مصنوعي با يك پزشك متخصص پوست و مو مشورت كنيد.
• پووا (PUVA): زماني كه پسوريازيس به ساير درمان‏ها جواب ندهد يا خيلي گسترده باشد، پووا درماني در 85 تا 90 درصد افراد مؤثر خواهد بود. نام اين روش درماني، از تركيب دو عامل درماني "Psoralen + UVA" اقتباس شده است. ابتدا به بيماران، دارويي به نام پسورالن داده مي‏شود سپس بيماران 1 تا 2 ساعت بعد با دقت و احتياط زياد تحت تابش حساب شده نوعي خاصي از پرتوهاي ماوراءبنفش (نوعA  يا(UVA  قرار مي‏گيرند. معمولاً 25 جلسه درمان در يك دورة درماني دو يا سه ماهه لازم است تا پوست كاملاً درمان شود. حدود 30 تا 40 جلسه درمان در سال لازم است تا پسوريازيس را تحت كنترل نگه دارد.
از آنجايي كه پسورالن در داخل عدسي چشم باقي مي‏ماند و مي‏تواند موجب پيدايش آب مرواريد در عدسي چشم گرددۀ بيماران بايد حتماً از لحظة استفاده از پسورالن تا غروب آفتاب همان روز، از عينك‏هاي آفتابي كه جلوي نور ماوراءبنفش را مي‏گيرند استفاده كنند. همچنين بيماران بايد در طي درمان، پوست خود را از تابش نور آفتاب كاملاً محافظت نمايند.
پووا درماني اگر مدت خيي زيادي تكرار شود خطر ابتلا به پيري پوست، كك و مك و سرطان پوست را زياد مي‏كند. لذا تمام مراحل پووا درماني بايد تحت كنترل و نظارت متخصص پوست و مو انجام شود.
 متوتركسات: يك داروي خوراكي ضدسرطان است. زماني كه ساير داروها از درمان پسوريازيس ناتوان ماندند اين دارو نتايج بسيار درخشاني به بار مي آورد. از آنجايي كه مصرف اين دارو مي‏تواند عوارض جانبي خاصي بويژه عوارض كبدي به دنبال داشته باشد، انجام آزمايش‏هاي خون منظم همزمان با مصرف دارو ضروري است. حتي عكس‏برداري از قفسه سينه با اشعه ايكس و در موارد نادر، نمونه‏برداري از كبد نيز ممكن است لازم باشد.
ساير عوارض جانبي اين دارو عبارتند از ناراحتي معده، تهوع و سرگيجه. اين دارو به صورت قرص و آمپول موجود است و معمولاً يك بار در هفته مصرف مي‏شود.
• رتينوئيدها: اين داروها مشتق از ويتامين A بوده و به تنهايي يا همراه با نورماوراءبنفش براي درمان موارد شديد پسوريازيس تجويز مي‏شوند. عوارض جانبي آن عبارتند از: خشكي پوست لب‏ها و چشم‏ها، افزايش مقادير چربي خون و پيدايش زوايد خاري شكل در استخوان‏ها، رتينوئيده‏ها (تيگازون و نئوتيگازون) نبايد توسط خانم‏هايي كه باردار هستند و باردار هستند و يا تصميم دارو دارند، استفاده شوند زيرا مي‏تواند موجب پيدايش ناهنجاري‏هاي جنيني مادرزادي در نوزادان آنها شوند. در زمان مصرف اينگونه داروها، مراقبت توسط متخصصين پوست و نيز انجام آزمايش‏هاي خون به صورت مرتب الزامي است.
• سيكلوسپورين: اين دارو تضعيف كننده سيستم ايمني بوده و معمولاً براي پيشگيري از پس زدن عضو پيوندي مصرف مي‏شود. در موارد شديد كه پسوريازيس به ساير درمان‏ها پاسخ نداده باشد، مي‏توان از اين دارو استفاده نمود. عوارض جانبي عمدة اين دارو شامل افزايش فشار خون و آسيب كليه‏ها مي‏باشد، لذا بيماران بايد به طور مرتب تحت نظر باشند.
گرچه روش هاي درماني كه به آنها اشاره شد به تنهايي و يا همراه با يكديگر قادر به كنترل بيماري و بهبود چشمگير در اكثر مبتلايان به پسوريازيس مي‏باشند، ولي هيچ كدام بيماري را به صورت قطعي و دايمي شفا نمي‏دهند. پزشكان و ساير متخصصين، دايم در حال آزمايش داروها و روش‏هاي درماني جديد هستند.
به ياد داشته باشيد كه پسوريازيس اگر چه آزار دهنده است ولي در صورت درمان مناسب و رعايت دستورات پزشكي، مي توان با آن كنار آمد و بيماري را كنترل كرد.

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 15:18 | لینک  | 

پسوریازیس؛ بیماری پوستی ناشناخته
پسوریازیس یك بیماری پوستی مزمن است. البته تعداد مبتلایان به این بیماری در كشورهای مختلف متفاوت بوده و چیزی میان ۲ تا ۳ درصد افراد به این بیماری مبتلا می شوند.

پسوریازیس یك بیماری پوستی مزمن است. البته تعداد مبتلایان به این بیماری در كشورهای مختلف متفاوت بوده و چیزی میان ۲ تا ۳ درصد افراد به این بیماری مبتلا می شوند.

در ایران آمار دقیقی در مورد این بیماری وجود ندارد، اما تخمین زده می شود به طور متوسط ۲ درصد جمعیت به این بیماری مبتلا باشند.

دكتر پرویز طوسی، متخصص پوست و مو در این باره به «جام جم» می گوید: پسوریازیس بیماری التهابی مزمن پوست است.

این بیماری با لكه های قرمز رنگی كه پوسته های سفید نقره ای رنگ روی آن ظاهر می شود، مشخص خواهد شد. قسمت های شایعی از بدن كه این بیماری در آنها نمود پیدا می كند، سر آرنج ها و سر زانوها هستند.

البته نباید فراموش كرد این بیماری و علائم آن می تواند در هر قسمتی از پوست ظاهر شود.

علائم بیماری

وی در مورد علائم این بیماری می گوید: بیماری با لكه های قرمز و پوسته های سفید نقره ای روی پوست، خود را نشان می دهد.

اما گاهی و به ندرت ممكن است با دانه های چركی و با ظاهری متفاوت نیز بروز كند. در موارد خاصی هم ممكن است بیماری شدید شده و سرتاسر پوست بدن را قرمز كرده و پوسته ریزی ایجاد شود.

این بیماری در ناخن ها هم ممكن است علائمی داشته باشد؛ مواردی مانند فرورفتگی های روی ناخن، جدا شدن صفحه ناخن از بستر آن یا لكه های روغنی شكلی در زیر ناخن.

دكتر طوسی با اشاره به این نكته كه بیماری سیری مزمن دارد و ممكن است گاهی شرایط بهتر یا بدتر شود، می افزاید: عواملی ممكن است این بیماری را تشدید كنند. استرس های روحی و مصرف داروهایی خاص از جمله مواردی است كه در تشدید بیماری موثر خواهند بود.

استاد دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی با ذكر این نكته كه علت اصلی بیماری هنوز مشخص نیست، توضیح می دهد: با این كه دلیل اصلی بروز بیماری مشخص نیست، اما مطالعات نشان داده عوامل ارثی در ایجاد این بیماری دخیل است.

علاوه بر این موارد، اشكالاتی كه در سیستم ایمنی بدن وجود دارد نیز ممكن است باعث بروز بیماری باشد.

وی یادآور می شود: با این كه این بیماری به طور معمول از دهه دوم زندگی شروع می شود، اما ممكن است در شیرخوارگی هم بروز كرده یا در سنین كهنسالی نیز ایجاد شود.

این پزشك متخصص با بیان این كه بیماری پسوریازیس مسری نیست، به مردم یادآوری می كند: با این كه مصرف سیگار می تواند در تشدید این بیماری موثر باشد، اما تا كنون رژیم غذایی خاصی برای این بیماری توصیه نشده است.

البته بیماری پسوریازیس گاهی با سایر بیماری ها مانند بیماری های قلبی ـ عروقی، دیابت و... نیز ممكن است ارتباط داشته باشد.

تورم مفاصل از دیگر بیماری های مرتبط با پسوریازیس است؛ به گونه ای كه شاید بتوانیم بگوییم تا ۳۰ درصد بیماران ممكن است دچار تورم مفصل هم بشوند.

دكتر طوسی با بیان این نكته كه پوسته های روی سر تنها در این بیماری ظاهر نشده و گاهی سایر بیماری ها مانند نوعی اگزما نیز ممكن است باعث بروز این پوسته ها شود، تاكید می كند كه این بیماری به طور معمول تاثیری در ریزش مو ندارد.

درمان یا كنترل بیماری

وی با ذكر این نكته كه این بیماری قابلیت كنترل دارد، خاطرنشان می كند: این بیماری درمان سریع ندارد اما با استفاده از داروهای مختلف می توانیم آن را كنترل كنیم. آفتاب نیز برای مبتلایان به این بیماری بسیار مفید است.

به همین دلیل ممكن است آنها در تابستان شرایط بهتر و زندگی مطلوب تری داشته و در زمستان علائم شدیدتری را تجربه كنند.

دكتر طوسی تاكید می كند: درمان و كنترل این بیماری نكات مهمی دارد كه اگر به هر دلیل پزشك آنها را نادیده بگیرد، ممكن است با تجویز داروهایی حتی موجب تشدید بیماری شود.

به همین دلیل وی باز هم تاكید می كند كسانی كه با چنین علائمی روبه رو می شوند، باید مراجعه به پزشك متخصص پوست و مو، روند درمان را با دقت و بر اساس دستورات پزشك معالج پیگیری كنند.

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:35 | لینک  | 

نور خورشید و نور ماورای بنفش، سرعت رشد سلول های پوست را کند می کنند. اگر چه نور خورشید و نور ماورای بنفش موجب پیری پوست، آب مروارید و سرطان پوست می شوند، ولی نور درمانی در صورتی که تحت نظر پزشک انجام شود ممکن است بی خطر و سودمند باشد...
دارودرمانی پسوریازیس

● درمان پوست سر:

درمان پسوریازیس پوست سر بستگی به شدت بیماری، بلندی موها وطرز زندگی بیمار دارد.

شامپو، روغن ها، محلول ها واسپری هائی برای این منظور تهیه شده است که اکثراً محتوی قطران یا کورتن هستند. بیمار باید از شستشوی زیاد سر با شامپو و خراشیدن پوست سر خودداری کند.

▪ آنترالین (دیترانول): دارویی است که به خوبی روی ضایعات صعب العلاج پسوریازیس اثر می کند. این دارو ممکن است موجب تحریک و رنگی شدن موقتی پوست و لباس ها گردد.

Topical Cream ۰.۲۵

▪ ویتامین D:

امروزه یک ترکیب صناعی ویتامین D به نام «کلسی پوترین» یا «کلسی پوتریول» وجود دارد که برای بیماران مبتلا به پسوریازیس مفید است و ممکن است همراه با سایر درمان ها به کار برده شود. این دارو آنالوگ ویتامین D۳ صناعی است و به شکل پماد موضعی موجود می باشد.

لکه های قرمز پوشیده از فلس پسوریازیس به وسیله ی رشد و تولید غیر طبیعی سلولهای پوستی به نام کراتینوسیت ها ایجاد می شوند.

کلسی پوتریول با مهار تکثیر کراتینوسیت ها، کاهش شمار لکوسیت های پلی مورفونوکلئر در سلولهای پوستی و کاهش شمار سلول های اپی تلیال، پسوریازیس را تحت تأثیر قرار می دهد. به منظور جلوگیری ازبروز عوارض جانبی باید به میزان محدودی از این دارو استفاده شود.

ویتامین D معمولی که می توان آن را از هر داروخانه یی خریداری کرد، هیچ ارزشی در درمان پسوریازیس ندارد.

● قطران:

بیش از یکصد سال است که قطران برای درمان پسوریازیس استفاده می شود. با پیشرفت تکنولوژی، فرآورده های دارویی نیز پیشرفت کرده واستفاده از آنها راحت تر شده است. از فرآورده های قوی تر برای درمان مناطق صعب العلاج تر استفاده می شود. مشکل عمده ی این ترکیبات بوی ناخوشایند آنها است. گاهی ازقطران همراه با نور ماورای بنفش به طور همزمان برای درمان پسوریازیس حاد استفاده می شود. مدت تماس با نور ماورای بنفش، بسته به نوع پسوریازیس و حساسیت پوست بیمار متفاوت است.

● نور درمانی:

نور خورشید و نور ماورای بنفش، سرعت رشد سلول های پوست را کند می کنند. اگر چه نور خورشید و نور ماورای بنفش موجب پیری پوست، آب مروارید و سرطان پوست می شوند، ولی نور درمانی در صورتی که تحت نظر پزشک انجام شود ممکن است بی خطر و سودمند باشد. بیمارانی که مبتلا به پسوریازیس تمام بدن هستند ممکن است نیاز به نور درمانی در مراکز مجهزی داشته باشند که به طور اختصاصی به همین منظور تجهیز شده اند.

به بیماران پسوریازیسی که در آب و هوای گرم زندگی می کنند می توان توصیه کرد که مستقیماً و با احتیاط حمام آفتاب بگیرند. این بیماران حتماً قبل ازخود درمانی با نور آفتاب طبیعی یا مصنوعی باید با یک پزشک متخصص پوست و مو مشورت کنند.

● پووا(PUVA):

زمانی که پسوریازیس به سایر درمان ها جواب ندهد یا خیلی گسترده باشد، پووا درمانی در ۸۵ تا ۹۰ درصد افراد مؤثر خواهد بود. نام این روش درمانی، از ترکیب دو عامل درمانی «Psoralen+UVA» اقتباس شده است.

به بیماران، دارویی به نام پسورالن داده می شود، سپس بیماران ۱ تا ۲ ساعت بعد با دقت و احتیاط زیاد تحت تابش حساب شده نوع خاصی از پرتوهای ماورای بنفش (نوع A یا UVA) قرار می گیرند. معمولاً ۲۵ جلسه درمان در یک دوره ی درمانی دو یا سه ماهه لازم است تا پوست کاملاً درمان شود حدود ۳۰ تا ۴۰ جلسه درمان در سال لازم است تا پسوریازیس را تحت کنترل نگه دارد.

از آنجایی که پسورالن در داخل عدسی چشم باقی می ماند و ممکن است موجب پیدایش آب مروارید در عدسی چشم گردد، بیماران باید حتماً از لحظه ی استفاده از پسورالن تا غروب آفتاب همان روز، از عینک های آفتابی که جلوی نور ماورای بنفش را می گیرند، استفاده کنند. همچنین بیماران باید در طی درمان، پوست را از تابش نور آفتاب کاملاً محافظت کنند.

پووادرمانی، اگر مدت خیلی زیادی تکرار شود شانس ابتلا به پیری پوست، کک و مک و سرطان پوست را زیاد می کند. بنابراین تمام مراحل پووا درمانی باید تحت کنترل و نظارت متخصص پوست و مو انجام شود.

دکتر پریا احدی /داروساز
دکتر شیوا خوشنویس انصاری/داروساز
دکتر علیرضا صدرایی/ عمومی
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:23 | لینک  | 

نکات      

 ناخن­تان لایه لایه شده است؟علت...

بیماری پسوریازیس در عوام به بیماری داءالصدف مشهور است. علت هم چیزی نیست جز این که علائم این بیماری به شکل صدف روی پوست ظاهر می­شود وروی ضایعات را می­پوشاند.این بیماری درمناطق مختلف میزان متفاوتی دارد.

بسیار اعلام شده که مثلا در آمریکای جنوبی این بیماری وجود ندارد و در عوض در بسیاری دیگر از مناطق مانند دانمارک شیوع این بیماری به بالای 3 درصد نیز می­رسد.داءالصدف بیماری است که می­توان گفت میزان شیوع متوسطی دارد.اگر هم بخواهیم دقیقا میزان  شیوع بیماری را مشخص کنیم کمی سخت است اما به یقین می­توان گفت که امروزه بسیاری از افراد را مبتلا کرده است.

ژنتیک عامل اصلی

برای اینکه یک بیماری را خوب بشناسیم لازم است که در مرحله اول عوامل ایجاد بیماری را تشخیص دهیم. این بیماری یک بیماری چند عاملی است، به این معنی که عوامل بسیاری در تشدید این بیماری موثرند اما به یقین می­توان گفت عامل اصلی این بیماری بحث ژنتیک است،چرا که حدود 40 تا 50 درصد بستگان افرادی که مراجعه می­کنند نیز مبتلا هستند.

امروزه پیشرفت علم نیز ثابت کرده کهژن­های این بیماری از طریق چه نوع ژن­هایی انتقال می­یابد.اما این ژن در یک شرایط خاص بروز می­کند.به همین خاطرممکن است در برخی از افراد بروز کند و در برخی دیگر نهفته بماند.بنابر این عوامل محیطی متعدد فراوانی می­توانند در بروز این بیماری نقش داشته باشند.

این بیماری یک بیماری مزمن است.ممکن است در دوره­هایی دیگر به فروکش کند و در دوره­های دیگر به شدیدترین حالت خود برسد.ممکن است با درمان ناپدید شود و دیگر علائمی از این بیماری در فرد دیده نشود.

شایع ترین علامتی که در این بیماری دیده می­شود خارش پوست و علائمی است که به صورت صدف روی پوست ظاهر می­شود که در افراد متفاوت کاملا متغیر است،اما بیش از 50 درصد از افراددرجاتی از خارش پوست را دارند.

سن خاصی را نمی­توان در نظر گرفت

بسیاری از انواع بیماری­ها را می­توان براساس گروه سنی طبقه­بندی کرد اما در مورد پسوریازیس باید گفت که سن خاصی را نمی­توان برای این بیماری در نظر گرفت.

بروز بیماری می­تواند از سنین خیلی پایین تا سنین بالاو حتی پیری نوسان کند.اما نتایج آمارهای مختلفی به این مسئله اشاره کرده­اند که این بیماری سن خاصی ندارد و می­توان گروه سنی جوانی و میانسالی را جزو گروه سنی که بیشتر در معرض بروز این بیماری قرار می­گیرد،در نظر گرفت.

در مورد جنسیت نیز نمی­توان نظر قطعی داد.نتایج تحقیقات نشان داده که شیوع این بیماری در برخی نقاط در خانم­ها بیشتر و در برخی نقاط دیگر در آقایان بیشتر بوده است.اگر بخواهیم به صورت متوسط نتیجه­ای را بر اساس جنسیت اعلام کنیم می­توانیم بگوییم نسبت شیوع این بیماری بین خانم­هاوآقایان به­صورت یکسان بوده­است.

میزان درگیری سطح پوست در این بیماری اصلا مشخص نیست.ممکن است در برخی به صورت یک زائده کوچک یا پلاک کوچک دیده شودودر برخی دیگر بیش از 90درصد از سطح بدن را درگیر کند.

وقتی ناخن­ها درگیر می­شوند...

بیماری پسوریازیس بیماری است که فقط پوست را درگیر نمی­کند بلکه ناخن­ها نیز از جمله ارگان­هایی است که می­­تواند به شدت تحت تاثیر این بیماری قرار گیرند.در پسوریازیس علائم ناخنی یک علائم مهم و اصلی است.دربیماری­های پوستی باتوجه به نوع ومیزان درگیری ممکن است با یکسری از علائم فرعی یا مینور مواجه شویم اما به یقین می­توان گفت که درگیری ناخن تا بیش از50 درصد در افرادی که پسوریازیس دارند دیده می­شود.

درگیری ناخن نیز می­توانداز نقاط فرو رفته در سطح ناخن باشد تا جداشدن بستر ناخن،خط خط شدن ناخن،پوسته پوسته و ورقه ورقه شدن ناخن و تغییر رنگ روی ناخن.همه این موارد می­توانند علائم این بیماری باشند.

 

سرما می­تواند دردسر ساز باشد

واما عوامل محیطی بسیاری وجود دارد که می­تواند باعث تشدید این بیماری شود. آنچه که واضح است سرما برای این بیماری خوب نیست و در عوض گرما می­نواند دمای امن­تری باشد.رطوبت نیز برای این بیماری خوب است.همچنین هوای خشک می­تواند این بیماری را تشدید کند.بنابراین توصیه می­شود تا حد امکان همیشه پوستتان را مرطوب نگه دارید و در برابر سرما قرار ندهید.استرس نیز از دیگر عواملی است که باعث تشدید این بیماری می­شود.برخی از داروها نیز می­توانند این بیماری را تشدید کند.افرادی که دیالیز می­کننددر مقایسه با سایر افراد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.کمبود کلسیم خون نیز از دیگر عواملی است که باعث تشدید این بیماری می­شود.

                   مراقب نقاط استخوانی باشید

بیماری پسوریازیس بیماری است که بیشتر روی برجستگی­های استخوانی ظاهر می­شود.سطح مقابل چین­ها مانند آرنج،زانو و روی سر از جمله نقاط دیگری است که پسوریازیس در آندیده می­شود؛اما این بیماری می­توانندتنها سطح کوچکی از پوست را درگیر کندیا در موارد دیگر سطح وسیعی از پوست افراد و مناطق ذکر شده را مبتلا کند.مناطقی مانند صورت و چین­ها کمتر درگیر می­شوند اما نوع خاصی از این بیماری وجود دارد که فقط چین­ها را درگیر می­کندکه خیلی تخصصی است.مفاصل نیز یکی دیگراز مناطقی است که با ظاهر شدن این بیماری بسیار حساس و دردناک می­شوند.معمولا نقاط استخوانی نیز از جمله مناطقی است که تحت تاثیر این بیماری قرار دارد.

درمان باید به موقع انجام شود

برای رفع این بیماری یکسری نکاتی وجود دارد که رعایت کردن آن الزامی است اما در کنار این موارد ،درمان چه به صورت موضعی یا به صورت خوراکی تجویز می­شود. از مهم­ترین نکات،این است که که پوست باید همیشه مرطوب باشد. خشکی می­تواند باعث تشدید هرچه بیشتر پوست شود.تحقیقات نشان داده که مرطوب نگه داشتن پوست به همان اندازه اهمیت دارد که بیمار داروی تجویز شده را مصرف کند.مصرف کننده­های درمانی مانند وازلین و اوسرین برای رطوبت رسانی مؤثرند.

شست و شوی زیاد پوست هم اصلا برای این بیماری خوب نیست به همین دلیل مدت زمان استحمام باید کوتاه باشد و اما در درمان این بیماری از کورتون­های موضعی در واقع استروئیدها استفاده می­شود البته این میزان به صورت خیلی کم و رقیق شده تجویز می­شود وبا بهبود یافتن و رفع بیماری این میزان کمتر می­شود.

حمله پسوریازیس­ها به سر

یکی دیگر از مناطقی که پسوریازیس می­تواند در آن ظاهر شود سر است. در داخل سر ممکن است این بیماری ازیک پوسته خفیف تا پلاک­های بزرگ و خیلی ضخیم ظاهر می­شود؛اما برخلاف برخی از بیماری­ها در این بیماری ریزش موی شدیدی رخ نمی­دهد،همه ممکن است کمی ریزش مو در اثر التهاب به­وجود بیاید که کاملا قابل برگشت است.

 

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:22 | لینک  | 

بيمارى خارش پوست مسرى نيست
عامل توارث در ابتلا به اين بيمارى نقش دارد
 
دكتر منصور نصيرى كاشانى
عضو هيأت علمى دانشگاه علوم پزشكى تهران

پسوريازيس يك بيمارى مزمن پوستى است كه نام آن از كلمه اى يونانى به معنى «خارش» گرفته شده است. در اين بيمارى ناحيه اى از پوست ملتهب شده و به صورت برجسته، قرمز و خارش دار در مى آيد و روى آن نيز پوسته هاى نقره اى رنگ ديده مى شود. پوست سر، آرنجها و پشت بدن بيشتر گرفتار مى شوند.
گاهى شدت پسوريازيس آنقدر خفيف است كه بيمار اصلاً از ابتلا به آن آگاه نيست. از سوى ديگر گاهى اين بيمارى آنقدر شديد مى شود كه نواحى گسترده اى از بدن را مى پوشاند. خوشبختانه پزشكان قادرند حتى شديدترين موارد را نيز تحت كنترل درآورند.
علت ابتلا به پسوريازيس چيست؟
بيمارى پسوريازيس مسرى نيست و از شخصى به شخص ديگر منتقل نمى شود، ولى در افرادى كه يكى از افراد خانواده شان به اين بيمارى مبتلا هستند، بيشتر بروز مى كند. شيوع اين بيمارى ۲ ـ ۱ درصد كل جمعيت است. بنابراين در ايران حداقل ۶۰۰ هزار نفر به اين بيمارى مبتلا هستند.
علت ايجاد اين بيمارى ناشناخته است. عامل توارث در ابتلا به اين بيمارى نقش دارد. با اين حال، تحقيقات اخير به وجود نوعى ناهنجارى در فعاليت گلبولهاى سفيد در جريان خون اشاره مى كند كه مى تواند آغاز كننده فرايند التهاب در پوست باشد. اين امر موجب افزايش سرعت پوسته ريزى پوست مى شود. سرعت ريزش سلولهاى پوست در اين بيمارى گاهى به سه تا چهار روز يك بار هم مى مى رسد (يعنى ۱۰ ـ ۵ برابر سريعتر از حالت طبيعى). بيماران اغلب حدود ۱۰ تا ۱۴ روز پس از ايجاد بريدگى، خراشيدگى، سائيدگى و يا آفتاب سوختگى شديد در پوست، متوجه پيدايش ضايعات جديدى بر روى بدنشان مى شوند كه همان پسوريازيس است. پسوريازيس ممكن است توسط عواملى نظير عفونتها و همچنين بعضى از داروها مجدداً فعال شود. بيمارى معمولاً در فصل زمستان به علت خشكى پوست و كاهش تابش نور آفتاب شعله ور مى شود. پسوريازيس به شكل هاى متعددى از نظر شدت، طول دوره بيمارى، منطقه درگيرى و اشكال پوسته ها بروز مى كند.
علائم پسوريازيس
شايع ترين شكل پيدايش اين ضايعات، پسوريازيس به صورت برجستگى هاى كوچك قرمزرنگ است. به تدريج اين ضايعه بزرگتر شده و سطح آن پوسته پوسته مى شود. در حالى كه پوسته هاى رويى به راحتى جدا شده و مى ريزند، پوسته هاى زيرين به هم چسبيده و ضخيم تر مى شوند. اگر پوسته هاى زيرين برداشته شوند، پوست زير آنها دردناك شده و خونريزى خواهد كرد. كم كم اين نواحى قرمز، رشد كرده و گاهى حتى كاملاً وسيع و چشمگير مى شوند.
پسوريازيس در نقاط مختلف بدن مى تواند به اشكال مختلفى ديده شود.
> آرنجها، زانوها، نشيمنگاه، ناحيه تناسلى، بازوها، پاها، پوست سر و ناخن ها، نواحى اى هستند كه بيش از ساير نقاط بدن به پسوريازيس مبتلا مى شوند. پسوريازيس معمولاً دو طرف بدن را به طور قرينه مبتلا مى كند.
> روى ناخن هاى مبتلا به پسوريازيس فرورفتگى هاى كوچكى به چشم مى خورد. ناخن ها ممكن است شل يا ضخيم و خميده شوند. اصولاً درمان پسوريازيس ناخن، مشكل است.
> «پسوريازيس معكوس» زير بغل، پستانها و نواحى چين دار بدن در مجاورت كشاله ران، نشيمنگاه و ناحيه تناسلى را مبتلا مى كند.
> پسوريازيس قطره اى معمولاً كودكان و بالغين جوان را مبتلا مى كند. در اين نوع از بيمارى، اغلب به دنبال يك گلودرد، پوست از تعداد زيادى نقاط كوچك قرمزرنگ و قطره مانند پوشيده مى شود. اين بيمارى معمولاً خودبه خود طى چند هفته تا چند ماه خوب شده و علايم آن محو مى شوند.
> حدود ۳۰ درصد از بيماران مبتلا به پسوريازيس، دچار درد و التهاب مفاصل نيز هستند و در ۵ درصد بيماران شدت التهاب به حدى است كه باعث ناتوانى بيمار مى شود. در بعضى از افراد، وقتى كه شدت گرفتارى پوست خيلى زياد است، شدت گرفتارى مفاصل هم افزايش مى يابد. گاهى با بهبود ضايعات پوستى، از شدت درد مفاصل هم كاسته مى شود.
تشخيص بيمارى پسوريازيس
متخصصين پوست و مو، پسوريازيس را با معاينه پوست بدن، پوست سر و ناخنها تشخيص مى دهند. ممكن است براى تأييد تشخيص نياز به بيوپسى از پوست و بررسى آن در زير ميكروسكوب هم باشد.
درمان پسوريازيس
به علت شناخته نشدن علت بيمارى، هنوز درمان قطعى براى اين بيمارى وجود ندارد. روشهاى مختلف درمانى براى بيمارى پسوريازيس وجود دارد كه بر اساس سن بيمار، شدت و وسعت بيمارى، سلامت عمومى بيمار و شرايط اقتصادى ـ اجتماعى او بايد درمان مناسبى براى بيمار انتخاب شود. گاهى بيمار كم كم نسبت به يك درمان مقاوم مى شود و بايد درمان وى را عوض كرد و يا روش ديگرى به عنوان مكمل به آن افزود. به هرحال درمان بيمارى پسوريازيس بسيار طولانى بوده و نيازمند مراجعات مكرر به پزشك متخصص پوست است.
هدف از درمان، كاستن التهاب و كند كردن سرعت تقسيم سلولهاى پوست است. كرمهاى مرطوب كننده و لوسيونها با نرم كردن پوستها به كنترل خارش كمك مى كنند. رعايت رژيمهاى غذايى خاص در درمان پسوريازيس موفقيتى نداشته است.
معمولاً در مواردى كه بيمارى محدود است، از داروهاى موضعى كه محتوى تركيبات كورتون، ويتامين D، قطران يا آنترالين هستند، استفاده مى شود. به اين داروها ممكن است استفاده از نور طبيعى آفتاب يا نور ماوراء بنفش نيز افزوده شود. در فرمهاى خيلى شديد پسوريازيس، ممكن است نياز به مصرف داروهاى خوراكى و يا بدون استفاده از نوردرمانى باشد. اگرچه قرار گرفتن در معرض نور خورشيد به بسيارى از بيماران در تخفيف علايم بيمارى كمك مى كند، ولى بايد با احتياط زيادى مورد استفاده قرار گيرد. در برخى موارد مى توان از اشعه ماوراى بنفش استفاده كرد.
ادامه دارد
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:20 | لینک  | 

 

 
 
اغلب بیماران مبتلا به پسوریازیس یک روزهایی خوب یعنی بدون ضایعات پوستی یا با ضایعات پوستی کم و گاهی هم با تشدید بیماری مواجه می شوند.
چه عواملی باعث تشدید بیماری پسوریازیس می شوند؟

 
 
این عوامل عبارتند از :
• عفونت
• واکنش به برخی از داروها
• آسیب به پوست
• استرس
• آب و هوا
• عوامل دیگر (هورمون ها ، سیگار ، مصرف زیاد الکل )

عفونت :
مطالعات علمی نشان داده برخی از عفونتها منجر به تشدید پسوریازیس می شوند. معروف ترین و شایع ترین این عفونتها گلو درد چرکی است. حتی خیلی از مواقع بیماری پسوریازیس به دنبال یک عفونت چرکی استرپتوکوکی گلو آغاز می شود. یا پسوریازیس نواحی چین دار بدن مثل کشاله ران و زیر بغل با عفونت قارچی این نواحی تشدید می شود. عفونت هایی که باعث تشدید پسوریازیس می شوند عبارتند از :
عفونت کاندیدیایی
عفونت با ویروس ایدز
عفونت پوستی بااستافیلوکوک(کورک،جوش...)

عفونت چرکی گلو با استرپتوکوک(شایع ترین عفونت چرکی گلوست)
عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی
درمان عفونت های فوق خیلی مواقع باعث بهبودی پسوریازیس میشود.

واکنش به برخی داروها:
 داروهای ضد مالاریا مانند کلروکین و هیدروسی کلروکین (البته این داروها علاوه بر مالاریا در درمان برخی بیماریهای روماتیسمی و برخی بیماریهای پوستی کاربرد دارد)
پروپرانولول و آتنولول : این دو داروی ضد فشار خون در برخی از بیماران باعث تشدید بیماری پسوریازیس می شوند.
کورتون خوراکی : این دارو خطرناک ترین دارو برای بیماران مبتلا به پسوریازیس است. به دنبال مصرف خوراکی این دارو ابتدا بیماری خوب می شود اما سپس به شدت تشدید می شود. وحتی خطر مرگ نیز وجود دارد.
ایندومتاسین : در برخی از بیماران باعث تشدید پسوریازیس میشود.
لیتیوم : یک داروی روانپزشکی است . در پنجاه درصد بیمارانی که این دارو را مصرف می کنند بیماری پسوریازیس تشدید می شود.

آسیب پوستی :
معمولا ده تا چهارده روز از یک آسیب پوستی مثل بریدن پوست ، زخمی شدن یا سوختگی به هر دلیلی ضایعات پوستی پسوریازیس در محل آسیب ایجاد می شود. این چیزی است که اغلب بیماران مبتلا به پسوریازیس آن را تجربه کرده اند. به این پدیده فنومن کوبنر می گویند. بیماری های پوستی هم می توانند منجر به فنومن کوبنر شوند. از جمله موارد عامل فنومن کوبنر می توان به موارد زیر اشاره کرد.

بیماری های پوستی آسیب های پوستی
کورک تزریقات و سوزن زدن به پوست
اگزما و درماتیت گزش حشره
تبخال شیو کردن و تراشیدن موها

ابتلا به گال تاتو کردن
ابتلا به ویتیلیگو آفتاب سوختگی
ابتلا به لیکن پلان بریدن و سوختن پوست
چسب روی پوست
واکسیناسیون

فنومن کوبنر در پنجاه درصد بیماران پسوریازیس دیده می شود. برخی بیماران ممکن است با یک آسیب پوستی دچار فنومن کوبنر شوند و بایک آسیب دیگر دچار فنومن کوبنر نشوند.
استرس :
اگر از بیماران پسوریازیس بپرسیم چه عاملی باعث تشدید بیماری شما می شود ، اکثر آنها پاسخ خواهند داد: استرس
مطالعات علمی نیز به طور دقیق ارتباط استرس و تشدید بیماریپسوریازیس را نشان داده اند.
از طرف دیگر وجود بیماری پسوریازیس به خودی خود برای فرد مبتلا ایجاد استرس می کند. وجود لکه های پوستی پسوریازیس فرد را در مواجهه با اطرافیان حتی همسر و فرزندان دچار استرس می کند. وقتی بیماری پسوریازیسکف دست و پا را درگیر می کند ، بیماری بسیار سخت و آزار دهنده می شود.

زیرا فرد مبتلا از انجام کارهای روزانه خود باز می ماند. و این خود سطح استرس را در فرد مبتلا افزایش می دهد.
از طرف دیگر انجام درمان های پسوریازیس نیز استرس زا است. از یک طرف وقت گیر بودن و از طرف دیگر هزینه بر بودن درمان ها برای بیمارها ایجاد استرس می کند.
در این شرایط پیدا کردن روشهایی برای کم کردن و کنترل استرس اهمیت بالایی برخوردار است. باید بدانیم روشهای واقعی ومؤثر برای کسب آرامش و کاهش استرس و جود دارد. ما می توانیم با استفاده از این روشها و کم کردن استرس توانایی خود را برای مواجهه با مشکلات پیش رویمان افزایش دهیم.

از جمله روشهای مقابله با استرس می توان به توجه به آموزه های مذهبی ، یوگا ، ورزش ، مطالعه ، موسیقی و..... اشاره کرد.
و اما یک روش بسیار مؤثر و کارآمد در مقابله با استرس استفاده از دارو است. باید بدانیم هیچ اشکالی ندارد در شرایط سخت با کمک با مشاوره پزشک برای کوتاه مدت از داروهای آرام بخش استفاده کرد.

آب و هوا:
زمستان بدترین فصل برای بیماران مبتلابه پسوریازیساست. مطالعات مختلف نشان داده فصل سرما و زمستان منجر به تشدید و فصل گرما و آفتاب منجر به بهبودی پسوریازیس میشود. در زمستان رطوبت هوا کاهش می یابد و این منجر به تشدید خشکی پوست می شود. در این فصل باید از مرطوب کننده ها بیشتر استفاده کرد. و همچنین در داخل خانه از دستگاه بخور استفاده نمود.

 
عوامل متفرقه تشدید کننده پسوریازیس:
از جمله عوامل دیگر تشدید کننده پسوریازیس می توان به سیگار ، هورمون ها و مصرف بیش از اندازه مشروبات الکلی اشاره کرد.اثر هورمون ها روی بیماری پسوریازیس به طور دقیق شناخته شده نیست. مثلا گاهی اولین لکه های پوستی پسوریازیس به دنبال تغییرات هورمونی سن بلوغ ایجاد می شود.
ترک سیگار به طور مشخصی به کاهش ضایعات پسوریازیس کمک می کند.

مصرف بیش از اندازه مشروبات الکلی به طور مشخصی منجر به تشدید پسوریازیسمی شود.
اگر چه درمان قطعی و قاطع برای بیماری پسوریازیس وجود ندارد ، اما با درمان های فعلی و توجه به عوامل تشدید کننده می توانیم نسبت روزهای خوب را به روزهای بد افزایش دهیم. روزهای خوب روزهایی است که بیمار مبتلا دارای کمترین لکه های پوستی ، کمترین خارش ، و بالاترین خلق و خو است.


 
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:16 | لینک  | 

 

پسوریازیس (psoriasis) یا داء الصدف یک بیماریِ مزمن پوستی است که در آن مناطقی از پوست ضخیم و قرمز شده، با پوسته های سفیدِ نقره ای پوشیده می شود. ضایعات پوستیِ حاصل از این بیماری به شکل برجستگی های نسبتاً وسیع، بیشتر در زانو و آرنج ها ایجاد می شود.البته محل بیماری می تواند در سر، تنه، کف دست و پا، زیر بغل ها، کشالة ران و ناحیة تناسلی هم باشد در پسوریازیس نوع «اریترودرمیک» تقریباً تمام بدن پوشیده از زخم های ریز می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، ضایعات می تواند خارش دار ویا بدون خارش باشد که بستگی به نوع بیماری دارد، در مواردی باعث ایجاد دانه های چربی می شود که در اثر تجمع آنها چرکی بدون میکروب ایجاد می کند. پسوریازیس دوره های عود و خاموشی دارد، گاه ممکن است زخم ها به یکباره بهبود یافته و تا سالها بروز نکند و گاه نیز برای مدّت های طولانی، بیماری بصورت رفت و بر گشتی باقی می ماند.

تغییرات ناخن هم در بیماری پسوریازیس می تواند بروز کند که به شکل تغییر رنگ، ضخیم شدن، جداییِ صفحه از بستر ناخن (اونیکولیز)، ایجاد لکّه های قرمز و زرد روی صفحة ناخن و از همه شایعتر فرورفتگی های شبیه به جای فرورفتن سوزن در روی ناخن دیده میشود. در حدود ۲۰ ـ۱۰ درصد از بیماران، علائم تورّم مفاصل یا «آرتریت» (arthritis) مشاهده می شود که بطور شایع، مفصل ساکروایلیاک و مفاصل بین انگشتیِ دیستال را گرفتار می کند، در بعضی ها آرتریت زمانی که پوست شدیداً گرفتار است شدّت می یابد و زمانی که ضایعات پوستی بهبود می یابند آرتریت هم رو به بهبودی می نهد.
● علت بیماری
علّت اصلی ناشناخته است. تحقیقات اخیر نشان داده که گلبولهای سفید (سلول هایT) بنا به عللی تحریک شده و منجر به پاسخ های ایمنی در پوست می شوند، به علّت این التهابات، سلولهای اپیدرمال پوستشروع به تقسیمات با سرعت باور نکردنی می کنند، بطوری که در حالت معمول هر ۳۰ روز سلول ها جایگزین می گردند، امّا در بیماریِ پسوریازیس این زمان به ۳ تا ۴ روز کاهش می یابد. ممکن است تحریکات پوست نظیر خاراندن، مالش دادن یا آفتاب سوختگی در بروز بیماری نقش داشته باشد.

همچنین پسوریازیس با عفونت ها فعال می گردد که از جملة آنها عفونت استرپتو کوکوسیِ گلو را میتوان نام برد، در زمستان به علّت خشکی پوست و کمبود نور خورشید و بخصوص افزایش استرس و افسردگی، شدّت می یابد. طی مطالعات انجام شده، زمینه های وراثتیِ این بیماری به اثبات رسیده است. مشخص شده در مواردی که یکی از والدین مبتلا باشد، %۸ و اگر هر دو مبتلا باشند %۴۱ از فرزندان گرفتار خواهند شد. همچنین برخی از دارو ها نظیر داروهای ضد مالاریا و ضد افسردگی می توانند در بروز یا تشدید علائم نقش داشته باشند.
● انتشار
پسوریازیس بیماری واگیر داری نیست و نمی تواند از بیمار به شخص دیگر انتقال یابد، ولی در اعضاء یک خانواده رخ می دهد. هر دو جنس زن و مرد را به یک میزان مبتلا می کند، با وجود اینکه آمار دقیقی از گسترش این بیماری در دست نیست، به نظر می رسد در تمامیِ نقاط جهان به یک اندازه گسترش داشته باشد، در آمریکا انسیدانس این بیماری %۲ بوده و در حدود ۴ تا ۵ میلیون نفر گرفتارند و هر سال حدود ۱۵۰ هزار مورد جدید به این عدد اضافه می گردد. پسوریازیس می تواند از بدو تولد تا پایان عمر در هر سنّی آغاز شود، امّا بیشتر در دو فاصلة سنّی ۱۶ تا ۲۲ سال و ۵۷ تا ۶۰ سال بروز می کند.

طبق مطالعات آماری بیشتر مراجعه به مطب ها و درمانگاه های پوست زمانی است که افراد جوان تا میانسال هستند، حداقل به این دلیل که افراد در این سنین اهمیّت بیشتری به ظاهر خود می دهند. زخم های پوستی ممکن است تا پایان عمر بیمار با وی باشد و هیچگاه پاک نشود.

● انواع پسوریازیس
پسوریازیس شکل های بالینیِ مختلفی دارد که هر کدام در شدّت، دورة بیماری، محل گرفتاری و توزیع روی پوست وضعیت متفاوتی دارند:
۱) پسوریازیس قطره ای (gattate): این نوع بیشتر در کودکان و نوجوانان شیوع دارد و اغلب به دنبال یک عفونت استرپتوکوکی در گلو ایجاد می شود. ضایعات آن کوچک، متعدّد و قطره ای شکل بوده ، به غیر از کف دست و پا در سایر مناطق دیده می شود، کمترین محل درگیری روی صورت و ناخن هاست، علائم در عرض ۴ تا ۶ ماه از بین می رود ولی در نیمی از موارد دوباره عود میکند.
۲) پسوریازیس اریترودرمیک (erythrodermic): در این نوع بیماری ضایعات قرمز رنگ و اغلب بدون پلاک های سفید در نواحی وسیعی انتشار می یابد بطوری که بعد از مدّت کوتاهی سرتاسر بدن به رنگ قرمز در می آید. التهابات باعث افزایش جریان خون به پوست شده و موجب از دست رفتن حرارت می شود و در نتیجه بروندهیِ خون افزایش یافته و در نهایت می تواند به بروز نارسایی های قلبی منجر شود. این نوع در هر سنّی می تواند رخ دهد.
۳) پسوریازیس معکوس (seborrheic): بیشتر در مردان سنین میانسالی و پیری رخ می دهد و می تواند به درمانها مقاوم شود. در این نوع ضایعات بیشتر در چین های بدن مانند کشالة ران و زیر بغل دیده می شود.
۴) پسوریازیس پاستولر (pustular): وخیم ترین نوع این بیماری است که می تواند حیات بیمار را تهدید کند، نسبت به سایر تیپ ها مزمن تر و به درمان مقاوم تر است. خوشبختانه این نوع به ندرت ایجاد می شود. ضایعات آن به صورت و کف دست و پا حمله کرده و می تواند با پوسته ریزی فراوان همراه باشد.
شایع ترین عارضة پسوریازیس فرم پلاک می باشد که بصورت برآمدگی های کمی قرمز شروع شده و نه تدریج بزرگتر می شود و روی آنها پوسته هایی ایجاد می گردد، پوسته های فوقانی به راحتی کنده می شوند ولی پوسته های زیرین بهم چسبیده هستند، این نواحیِ کوچک می توانند به هم پیوسته و به پلاک های بزرگتر تبدیل گردند.
 
 
.

نواحیِ سر، آرنج ها، زانوها، ساق ها، بازوها، ناخن ها، کف دست و پاها محل های شایع گرفتاری پسوریازیس هستند، جالب اینکه اغلب ضایعات بصورت قرینه در دو طرف بدن ظاهر می شوند.
● درمان
در ابتدا باید گوشزد کرد، پسوریازیس یک بیماری صعب العلاج است و بسیاری از درمان هایی که هم اکنون وجود دارد با هدف کاهش التهاب و کنترل پوسته ریزی از زخم ها و کاهش مشکلات بیماران انجام می گیرد. درمان بستگی به نوع بیماری، سن بیمار، سبک و سیاق زندگی و شدت بیماری دارد.

گاهی اوقات علائم بیماری بقدری خفیف است که می توان اصلاً اقدام به درمان نکرد و تنها از کرم های نرم کننده جهت رفع خشکیِ پوست استفاده کرد، ولی در شرایطی که نیاز به درمان احساس شود می توان از داروهای موضعی استفاده نمود که شامل داروهای استروئیدی، کول تار، آنترالن، آنالوگهای ویتامین D و دارو های ضد التهاب جدیدتر مانند پیمکرولیموس می باشد.

هرکدام از این داروها لیستی از عوارض جانبی را همراه دارند، مثلاً از عوارض مصرف کورتیکو استروئیدها نازک شدن پوست و گشاد شدن عروق می باشد. برای درمان موارد شدید تر ِ بیماری می توان از گروه دیگری از داروها شامل: اترتینات، نئوتیگازون، متوترکیسات و سیکلوسپورین استفاده نمود که این دارو ها با عوارض بیشتری همراهند و مصرف آنها نیاز به بررسی های آزمایشگاهیِ خاصی دارد.

از عوارض جانبیِ مصرف نئوتیگازون و اترتینات می توان به ضد بارداری و عقیمی اشاره کرد، متوترکیسات نیز اختلالات کبدی و نارسائی های مغز استخوان را به ارمغان می آورد، در صورت استفاده از این دارو، تا ۳ ماه بعد از قطع آن نباید حاملگی صورت گیرد. سیکلوسپورین ضعیف کنندة سیستم ایمنیِ بدن بوده و برای جلوگیری از دفع اعضاء پیوند شده (کبد و کلیه) بکار می رود و اثرات سوء روی کلیه ها و خون بر جای می گذارد.

در مواردی که بیماری به درمان های دارویی پاسخ ندهد، باید دست به دامن روش های درمانیِ سیستمیک مثل پرتودرمانی فرا بنفش و لیزر درمانی شد که استفاده از آنها نیاز به جلسات متعدد دارد. این روش ها با توجه به کمبود تجهیزات و دستگاه های لازم، هنوز به شکل رایج قابل استفاده نیست و بعلّت هزینة بالا، استفاده از آن برای بسیاری از بیماران امکان پذیر نمی باشد.

در پرتو درمانی با UVA ۲۵ جلسه درمان طی دو تا سه ماه جهت پاک کردن ضایعات پوستی و ۳۰ تا ۴۰ جلسه طیِ یکسال جهت تحت کنترل دلشتن بیماری مورد نیاز است. علاوه بر مشکلات فوق، این نوع درمانها باعث زیان هایی از قبیلِ افزایش ریسک سرطان، پیریِ پوست، بوجود آمدن کک و مک، اگزما، سوختگی و سایر عوارض می شود، از طرف دیگر هیچ تظمینی برای بهبودی بیماران بعد دوره های درمانی وجود ندارد.

بدین ترتیب بی جهت نیست که پسوریازیس را یکی از سخت ترین بیماری ها می شناسند، زیرا گذشته از ناراحتی های جسمانی بیماران، این افراد از مشکلات اجتماعی و روحی ـ روانی که به خاطر وجود زخم های زشت پوستی تولید می شود رنج می برند، مثلاً امکان دارد دوست یا همکار آنان از دست دادن با آنها امتناع کند و یا در مکان های عمومی مثل استخر ها به غلط تصور کنند که بیماری مسری است و از ورود آنها جلوگیری شود.

بدین ترتیب ممکن است بیمار کم کم از جامعه کناره گیری کند و نهایتاً موجب بروز عوارض روانی و گوشه گیری در آنها شود. در این میان یک چیز مسلّم است، و آن اینکه خانم های مبتلا به پسوریازیس بیشتر تحت فشار هستند، زیرا زنان به نسبت مردان بیشتر به زیباییِ ظاهریِ خود حسّاسند از اینرو در محیط خانواده امکان بوجود آمدن مشکلات زناشویی برای آنان بیشتر است و با توجه به روحیّة خاصی که دارند به راحتی در معرض بیماری های روانی مثل استرس و افسردگی قرار می گیرند. از اینرو باتوجه به مشکلاتی که این بیماریِ تمام عیار برای جامعة انسانی ایجاد کرده وبشدّت هزینه های مالی و جانیِ کلان بر دوش دولت ها و مردم آن بر تحمیل می کند، هر اقدام مثبتی در جهت کاستن این مشکلات و تحقیقات برای یافتن درمان پسوریازیس، ارزش معنوی و البته مادّی بسیار زیادی در بر خواهد داشت.
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:12 | لینک  | 

 
 

آرتریت‌ مرتبط‌ با پسوریازیس‌ التهاب‌ مفاصل‌ مجاور ضایعات‌ پوستی‌ و ناخنی‌ پسوریازیس می‌باشد. هر یک‌ از مفاصل‌ بدن‌ ممکن‌ است‌ درگیر شوند، ولی‌ عمدتاً مفاصل‌ انگشتان‌ و مهره‌های‌ کمری‌ و گردنی‌ مبتلا می‌شوند. این‌ اختلال‌ معمولاً خفیف‌ بوده‌ و بیشتر بین‌ سنین‌ 35-30 سال‌ شروع‌ شده‌ و در سراسر زندگی‌ به‌ طور متناوب‌ ادامه‌ می‌یابد.

علایم‌ شایع‌

  • درد، تورم‌، محدودیت‌ حرکت‌، احساس‌ درد هنگام‌ لمس‌ و گرمی‌ مفاصل‌ مبتلا
  • پوسته‌ریزی‌ پوست‌
  • ناخن‌های‌ چاله‌دار، برجسته‌ و زرد رنگ‌
  • خستگی‌ و تب‌ (گاهی‌)

علل‌

علت‌ این‌ اختلال‌ معمولاً ناشناخته‌ است‌. استعداد ابتلا به‌ آرتریت‌ مرتبط‌ با پسوریازیس‌ ممکن‌ است‌ ارثی‌ باشد. واکنش‌ ایمنی‌ نسبت‌ به‌ یک‌ عفونت استرپتوکوکی‌ و صدمات‌ جسمی‌ یا روحی‌ به‌ ندرت ممکن است دخیل باشند. عفونت‌های‌ استرپتوکوکی‌ (به‌ ندرت‌) و سابقه‌ خانوادگی‌ آرتریت روماتوئید یا پسوریازیس‌ از عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر هستند.

عواقب‌ مورد انتظار

این‌ اختلال‌ در حال‌ حاضر غیر قابل‌ علاج‌ محسوب‌ می‌گردد. مشخصه‌ این‌ بیماری‌ دوره‌های‌ مکرر فروکش‌ و شعله‌ور شدن‌ به‌ طور حاد است‌. البته‌ علایم‌ بیماری‌ با درمان‌ قابل‌ تسکین‌ یا کنترل‌ بوده‌ و موارد معدودی‌ از بهبود خودبه‌خود بیماری‌ گزارش‌ شده‌ است‌. تحقیقات‌ علمی‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ این‌ بیماری‌ ادامه‌ داشته‌ و این‌ امید وجود دارد که‌ درمان‌هایی‌ مؤثرتر و در نهایت‌ علاج‌بخش‌ عرضه‌ گردد. به‌ ندرت ‌پیشرفت‌ به‌ سوی‌ آرتریت‌ مزمن‌ و ناتوانی‌ شدید در حرکت‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهد.

تشخیص و درمان

بررسیهای‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایشهای‌ خون از نظر عامل‌ روماتوئید و پادتن‌های‌ ضد هسته‌ (ANA) ، و رادیوگرافی مفاصل‌ باشد.

‌هدف‌ درمانی‌ عبارتست از:
  • کنترل‌ ضایعات‌ پوستی‌ و التهاب‌ مفصلی‌
  • بی‌حرکت‌ کردن‌ مفاصل‌ مبتلا، با آتل‌ ممکن‌ است‌ انجام‌ شود.
  • برای‌ تخفیف‌ درد مفصلی‌ از گرم‌ کردن‌ مفصل‌ استفاده‌ کنید. برای‌ این‌ منظور استفاده‌ از آب‌ داغ‌، جریان‌های‌ گردابی‌، لامپ‌های‌ گرمایی‌، امواج‌ ماوراء صورت‌ یا دیاترمی‌ همگی‌ مؤثرند.
  • برنامه‌ریزی‌ دوره‌های‌ منظم‌ آفتاب‌ گرفتن‌ در حد متوسط‌ کمک‌ کننده‌ است‌. سعی‌ کنید در زمان ابتلا به این بیماری های‌ بیرون‌ از خانه‌ در تماس‌ با آفتاب‌ را افزایش‌ دهید. اگر گرم‌ کردن‌ مفاصل‌ باعث‌ تسکین‌ درد نشد، کمپرس‌ سرد را امتحان‌ کنید.
  • اشعه‌ درمانی‌ PUVA (تاباندن‌ اشعه ماوراءبنفش‌ پر شدت‌ پس‌ از تجویز داروی‌ پسورانی‌) برای‌ ضایعات‌ پوستی‌ مؤثر است‌.
  • برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر آسپیرین ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد.
  • در موارد شدید برای‌ کاهش‌ التهاب‌ مفصلی‌ از داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌، تزریق‌ کورتون به‌ داخل‌ مفاصل‌ مبتلا (گاهی‌) و داروهای‌ سرکوبگر دستگاه‌ ایمنی‌ نظیر متوترکسات‌ ممکن‌ است‌ استفاده‌ شود.
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:8 | لینک  | 

پسوريازيس چيست؟

پسوريازيس يك اختلال پوستي همراه پوسته ريزي كه مشخصه آن دوره هاي مكرر فروكش و عود بيماري است . اين عارضه پوست سر، آرنج ها، زانوها، قفسه سينه ، پشت ، بازوها، ساق ها، انگشتان دست و پا و چين بين باسن را درگير مي كند. پسوريازيس در اواخر كودكي يا اوايل بزرگسالي شروع شده و در سراسر عمر تداوم مي يابد. پزوريازيس را در ايران با نام صدف هم مي شناسند .

بیماری پسوریازیس یا داء الصدف بیماری التهابی مزمن پوست می باشد که علت دقیق آن هنوزمشخص نمی باشد اما دخالت عامل ژنتیک دربروزآن قطعی است . دربیماری پسوریازیس تکثیرسلولهای پوستی سریعترانجام شده وهمین امرموجب پوسته ریزی می باشد .

اما علت اصلی این تکثیرسریعترسلولی هنوزمشخص نمی باشد . تقریباً ازهرسه نفری که دچاراین بیماری هستند یک نفرازآنها دارای خویشاوندی است که اوهم دچاراین بیماری می باشد . برخی عوامل مانند داروهایی نظیرکلروکین ،داروهای بتا بلوکروبرخی داروهای ضدافسردگی وهمینطوربرخی بیماریهای عفونی نظیرگلودرد استرپتوکوکی ،صدمات واسترسها درشروع یا تشدید بیماری نقش دارند . سن بروزبیماری درهرسنی می تواند باشد اما اگرشروع بیماری درسنین کودکی باشد احتمال شدیدتربودن بیماری بیشتر است . درمورد سابقه خانوادگی نیز درصورت وجود سابقه بیماری درافراد خانواده معمولاً بیماری شدیدتروطولانی تراست .

ضایعات پوستی بیماری پسوریازیس به شکل برجستگیهای نسبتاً وسیع قرمزرنگ همراه پوسته های لایه لایه ونقره ای بیشتردرروی زانوها وآرنجها می باشد . البته محل بیماری می تواند درسر، تنه ، کف دست وپا ، زیربغلها ، کشاله ران وناحیه تناسلی هم باشد . گاهی نیزبیماری پسوریازیس درتمام بدن بروزمی کند که به آن اریترودرمی یا درماتیت اکسفولیاتیو هم می گویند .

درمواقعی که بیماری درچینهای بدن مانند کشاله ها وزیربغلها رخ می دهد به آن نوع معکوس بیماری می گویند که درمردان سنین میانی وپیری بیشتررخ می دهد . ضایعات پسوریازیس حدود کاملاً مشخص داشته ودرصورت کشیدن روی پوسته ها با یک آبسلانگ پوسته ها برداشته شده ومنظره شبنم خونی ایجاد می شود که خونریزی به شکل قطره قطره می باشد وازنشانه های بیماری پسوریازیس می باشد . ضایعات پوستی می تواند خارش داربوده ویا آنکه خارش نداشته باشد وبه نظر می رسد خارش بیشتربا استرس بیمار درمورد بیماری خود ارتباط دارد .
گاهی نیزدرمانهای نادرست بیماری باعث خارش می باشد . نوعی ازبیماری پسوریازیس هم وجود دارد که به آن نوع پوستولرمی گویند وبا دانه های کوچک چرکی تظاهرمی کند که این دانه ها هم به یکدیگروصل شده ومناطق وسیعی چرکی ایجاد می کند که این چرک بدون میکروب بوده وفقط به علت التهاب ایجاد شده است . این نوع بیماری خوشبختانه نادربوده زیرا دراین نوع پسوریازیس که بیشترافراد بزرگسال را درگیرمی کند احتمال خطربرای حیات فرد نیزوجود دارد .

نوع دیگرپسوریازیس نوع قطره ای می باشد که بیشتردرکودکان ونوجوانان رخ داده و اغلب به دنبال یک عفونت استرپتوکوکی گلو ایجاد شده وبا لکه های متعدد شبیه سکه وبه رنگ صورتی درتنه خود رانشان می دهد . این علائم درعرض ۴تا۶ ماه ازبین می رود ودوباره هم عود نمی کند اما دربیش ازنیمی ازموارد بعدها نوع دیگری ازپسوریازیس دراین افراد عود می کند.

اما شایعترین نوع پسوریازیس همان نوع پلاک می باشد که نوع معمول بیماری بوده ودرآن ضایعات پوستی محل برجستگیهای استخوانی آرنج وزانووقوزک پا وجود دارد . سیراین نوع بیماری خیلی قابل پیش بینی نیست . گاه ممکن است بیماری به یکباره بهبود یافته وتاسالها بروز نکند وگاه نیزمدتهای طولانی بیماری بصورت رفت وبرگشتی باقی می ماند .

تغییرات ناخنی هم دربیماری پسوریازیس می تواند بروز کند که به شکل تغییررنگ ، ضخیم شدن ،جدایی صفحه ازبسترناخن، ایجاد لکه های قرمزویا زرد برروی صفحه ناخن وازهمه شایعترفرورفتگیهای شبیه جای فرورفتن سوزن درروی صفحه ناخن می باشد . گاهی بیماری پسوریازیس همراه تورم والتهاب مفاصل می باشد که این حالت بیشتردرموارد شدیدتروطولانی ترپسوریازیس وبیشتردرمفاصل کوچک دست رخ داده ونیازبه بررسی ودرمان توسط متخصص روماتولوژی دارد. 

.

پنج گونه خاص از اين بيماري وجود دارد و هر كدام نشانه و درمان خاص خود را دارد.بين ده الي سي درصد مردم از نوع ( Arthritisورم مفاصل)كه به آن Psoriatic Arthritis مي گويند و باعث سوزش مفاصل مي شود، رنج مي برند .تقريبا” يك ميليون نفر در آمريكا دچار Psoriatic Arthritis هستند و پنچ الي ده درصد آنها ناتواني هايي را تجربه مي كنند. Psoriatic Arthritisمعمولا” بين سي تا پنجاه سالگي و اغلب چند ماه تا يك سال بعد از اواين زخم خود را نشان مي دهد.

-Plaque Psoriasis ، گونه رايج از اين بيماري پوستي است.به آن Psoriasis Vulgaris مي گويند. Vulgaris(به معني متداول. )در حدود هشتاد درصد ازبيماران پزوريازيسي گرفتار اين نوع آن مي باشندكه بصورت لكه هاي برآمده،پوستي قرمز،پوشيده از پوسته هاي سفيد نقره اي ديده مي شود.اين برآمدگي ها معمولا” روي آرنج ها،زانوها،قسمت انتهايي كمر و پوست سر ايجاد مي شوند.اگرچه پلاك ها مي توانند تمام سطح بدن را احاطه كنند.

-نوع ديگرپزوريازيس، Guttate Psoriasis است ؛ كه بصورت نقطه هاي قرمز كوچك روي پوست ظاهر مي شود.

-Pustular Psoriasis در اين نوع، بيماري خود را با كورك هاي سفيد،احاطه شده با پوست قرمزنشان مي دهد.

- Inverse Psoriasis ديگر نوع اين بيماري پوستي است؛ كه نشانه آن زخم هاي قرمز يكدست، روي پوست است و بالاخره Erythrodermic Psoriasis سرخي گسترده در سطح بدن ، خارش شديد ودرد، را به همراه خود مي آورد.


بدون توجه به نوع، پزوريازيس معمولا” باعث ناراحتي مي شود.پوست معمولا” خارش داشته و ممكن است ترك خورده و خون بيايد.در گونه هاي سخت، خارش و ناراحتي ممكن است بيمار را تمام شب بيدار نگه دارد و درد، تمام فعاليتهاي روزمره را سخت كند.

پزوريازيس يك بيماري مزمن است،يعني در تمام طول زندگي همراه بيمار مي ماند چراكه در حال حاضر درماني براي آن وجود ندارد. ممكن است بيمار مدتي بهبود را در خود احساس كند اما كنترل و درمان اين بيماري نيازمند مراقبت هميشگي است. درمان آن بسته به نوع و شدت اش متفاوت است.بعضي از انواع پزوريازيس آنقدر خفيف است كه بيمار حتي متوجه آن نمي شود.

چه كساني دچار پزوريازيس مي شوند؟

بيش از چهار و نيم ميليون بزرگسال در ايالات متحده آمريكا درگير پزوريازيس هستند و حدود صدو پنجاه هزار نفر در سال به اين آمار اضافه مي شود؛ آنطور كه تخمين زده شده بيست درصد از اين آمار درگير نوع متوسط اين بيماري پوستي هستند.

پزوريازيس بصورت مساوي در زنان و مردان رخ مي دهد.تحقيقات اخير نشان داده كه احتمالا” ريشه نژادي در اين بيماري تاثير دارد.به نظر مي رسد كه پزوريازيس در اسكانديناوي ، (Caucasiمنطقه ايي ژئوپوليتيكي كوهستاني، بين دو قاره اروپا و آسيا ،”اوراسيا” مي باشد ) و ديگر قسمتهاي اروپاي شمالي بيشترو در آفريقايي آمريكايي ها كمتر ديده مي شود يافت مي شود.و به نظر مي رسد كه آسيايي ها به مراتب كمتر و در آمريكايي هايي الاصل ها به ندرت ايجاد مي شود.همچنين مولفه ارث در اين بيماري دخيل مي باشد در حدود يك سوم مردمي كه پزوريازيس دارند حداقل يك فاميل با چنين شرايطي داشته ويا دارند.تحقيقات نشان داده كه نشانه ها و علايم اين بيماري بين پانزده تا سي و پنج سالگي ظاهر مي شود.حدود هفتادو پنج درصد از بيماران پزوريازيسي قبل از چهل سالگي دچارش مي شوند.اگرچه ظهور اين بيماري در هر شرايط سني ممكن است.بعد از چهل سالگي يك دوره شديد در پنجاه الي شصت سالگي رخ مي دهد. حدود يك نفر از هر ده نفر در دوران كودكي دچار پزوريازيس مي شود.هر چه زودتر در بدن نمايان شود به همان نسبت فراگيرتر خواهد شد.

ظهور پزوريازيس


پزوريازيس مي تواند يكي از قديمي ترين بيماري هاي پوستي ثبت شده باشد.احتمالااولين بار حدود سي و پنچ سال بعد از ميلاد مسيح توصيف شد؛ برخي شواهد زمان قديمي تريي را نشان مي دهد .اما هنوز هم كمتر كسي اين بيماري را مي شناسد.در حالي كه دانشمندان هنوز هم بطور كامل نمي دانند چه عواملي باعث بروز پزوريازيس مي شود اما تحقيقات به طرزي قابل ملاحظه دانش ما را در اين باره بالامي برد.

دانشمندان اكنون معتقدند كه سيگنالهاي ناقص در سيستم ايمني بدن باعث بروز اين بيماري مي شود.آنها مي گويند كه پزوريازيس وقتي ايجاد مي شود كه سيستم ايمني بدن ،به بدن فرمان مي دهدتا رشدسلول هاي پوست سريعتر انجام گيرد.

در حالت عادي سلول هاي پوست بين بيست و هشت الي سي روز بالغ شده و براي پوست اندازي به سطح پوست مي آيند،وقتي پزوريازيس ايجاد مي شودسلول هاي پوست بين سه الي شش روز بالغ شده و به سطح پوست حركت مي كنند و بجاي پوست اندازي به توده ايي برآمده از پوست تبديل شده و بصورت زخم خود را نشان مي دهند. دانشمندان ژن هايي را كشف كردندكه باعث بروز پزوريازيس مي شوند. ژنها نشان مي دهند كه چطور سيستم ايمني بدن يك انسان واكنش نشان مي دهد.ژن ها مي توانند سبب بروز بيماري پزوريازيس يا هر بيماري ديگري مانند روماتوئيدآرتروئيد يا هپاتيت نوع اول شونداحتمال بروز پزوريازيس و بخصوص ديابت وقتي افزايش مي يابد كه سابقه آن در يكي از اقوام نزديك شما وجود داشته باشد.

سابقه خانوادگي

بعضي از مردم كه سابقه فاميلي پزوريازيس دارندهيچ گاه دچار اين مشكل نمي شوند.تحقيقات نشان داده كه بهانه ايي لازم است.استرس ،جراحت هاي پوستي ،بيماري هاي عفوني و آفتاب سوختگي تعدادي از اين بهانه هاي نهفته براي بروز اين بيماري پوستي مي باشند. متخصصين پوست دريافتند كه داروهاي ضد مالاريا، ( Blockers-Betaدارويي براي آنان كه فشار خون بالايي داشته و يا از بيمار ي قلبي رنج مي برند) و مي توانند بهانه اي براي بروز پزوريازيس باشند.

كيفيت زندگي

در همه انواع پزوريازيس ازنوع خفيف گرفته تا وخيم همه مي توانند بر كيفيت زندگي انسانها تاثير بگذارند. زندگي تا پايان عمر با چنين شرايطي مي توانداز لحاظ روحي و جسمي بيمار را تحت تاثير قرار دهد.خارش، جراحت،ترك و خون آمدن پوست در پزوريازيس امري عادي است. پزوريازيس ناخن مي تواند دردناك باشد.حتي فشردن تيوپ خمير دندان باعث ايجاد درد مي شود.تحقيقات متعدد نشان داده است كه بيماران اغلب احساس افسردگي مي كنند،در برخي گونه ها، پزوريازيس فعاليت را محدود و انجام مسئوليتهاي شغلي را دشوار مي كند. به گزارش انجمن ملي پزوريازيس سالانه پنجاه و شش ميليون ساعت كاري توسط بيماران پزوريازيسي از بين مي رود .

عوامل تشدید کننده پسوریازیس

۱- تروما و صدمات

به صورت فنومن کوبنر یا ایزومورفیک بروز میکند و در مرحله فعال بیماری.. در حدود ۱۴-۱۰ روز پس از خراشاندن

پوست..در محل مذکور ضایعه پسوریازیس دیده میشود

۲- عفونت

شاهد این فرم نوع قطره ای بیماری است که متعاقب عفونتهای دستگاه فوقانی ایجاد میشود.

۳- استرس

در ۴۰% تا ۹۰% موارد, قبل از بروز و یا تشدید پسوریازیس, استرس های روحی ( و خصوصا اضطراب) وجود داشته

است. مکانیسم دقیق آن به درستی شناخته شده نیست.. اما افزایش substance p مطرح شده که افزایش ترشح آن از فیبر های

عصبی C موجود در درم موجب تحریک لکوسیت ها.. کراتینوسیت ها.. و ترشح سایتو کاینها میشود.

۴- تغییرات هورمونی

در دوره های بلوغ و یایسگی.. بر اثر عوامل هورمونی.. بیماری تشدید میگردد. همچنین در حاملگی و بعد از زایمان نیز بیماری

تحت تاثیر قرار میگیرد.

۵- آب و هوا

آب و هوای گرم و مرطوب.. سبب بهبودی نسبی( احتمالا به علت تابش نور خورشید) و آب و هوای سرد.. موجب تشدید بیماری

می گردد.

۶- نور خورشید

در اکثر موارد سبب بهبود بیماری میشود.. هر چند در موارد نادری.. تشدید بیماری نیز گزارش شده است.

۷- عوامل متابولیک

کمبود کلسیم در بیماران سبب تشدید بیماری میشود( مانند انواع پوستولر) و بهبود ضایعات در درمان با ویتامین D۳ سیستمیک

و موضعی ( مثل درمان استومالاسی) حاصل میگردد که در بیماران پسوریازیس, ضایعات پوستی را نیز بهبود میبخشد.

۸- داروها

بعضی داروها مانند کربنات لیتیوم.. استروئید های سیستمیک.. بتا بلوکر ها.. داروهای آنتی مالاریا.. و اینتر فرون آلفا و گاما

سبب تشدید بیماری میشوند.

۹- مصرف الکل

مورد بحث است و عده ای معتقد به تشدید بیماری در اثر مصرف الکل میباشند

علايم شايع

نواحي پوستي مختصراً برجسته با كناره هاي قرمز و تنگ و پوشيده شده از پوسته هاي بزرگ سفيد يا نقره اي رنگ . اين ضايعات ترك خورده و دردناك مي گردند.

خارش (گاهي )

درد مفاصل

علل

علت دقيق آن شناخته است ولي احتمالاً ناشي از يك اختلال خودايمني است .

عوامل افزايش دهنده خطر


سابقه خانوادگي پسوريازس

آرتريت روماتوييد

آسيب موضعي پوست

عفونت هاي (ويروسي يا باكتريايي ) نواحي ديگر بدن

استرس

آب و هواي سرد

عوامل ژنتيك . افراد دچار پسوريازيس داراي پادگن هاي HLA خاصي بوده و ميزان بروز اين بيماري در سفيدپوستان بيشتر است .

پيشگيري

در حال حاضر اين بيماري قابل پيشگيري نيست .

عواقبت مورد انتظار

اين بيماري قابل علاج نيست و علايم آن با درمان قابل كنترل است . بيماري ممكن است بين حملات مدت هاي طولاني غيرفعال باقي بماند. در خانم ها شدت بيماري در طي بارداري كاهش مي يابد.

عوارض احتمالي

عفونت باكتريايي ثانويه در محل درگير پوستي

پسوزيازيس پوستولي (تاول چركي )

آرتريت مرتبط با پسوريازيس

درمان

- تشخيص بيماري بر اساس نماي ظاهري ضايعات پوستي ، و در صورت نياز به نتايج نمونه برداري پوست مطرح مي گردد.

- علاج دايمي براي اين بيماري وجود ندارد. سطح درماني بسته به نوع پسوريازيس ، وسعت بيماري ، واكنش بيمار نسبت به بيماري ، و اثر بيماري بر زندگي بيمار متفاوت است .

- در صورت امكان براي زندگي به يك منطقه داراي آب و هواي گرم نقل مكان كنيد زيرا شدت اين بيماري در آب و هواي سرد افزايش مي يابد.

- حفظ بهداشت مطلوب پوست با حمام گرفتن روزانه مهم است .

- از آسيب پوست از جمله كيسه كشيدن شديد اجتناب كنيد. زيرا آسيب پوستي مي تواند باعث شعله ور شدن حمله جديد بيماري گردد.

- از خشكي پوست جلوگيري كنيد كه اين كار تعداد دفعات عود بيماري را كاهش مي دهد. براي كاهش پوسته ريزي از پاك كننده هاي بدون آب و تركيبات حاوي قطران يا كورتون براي موي سر استفاده كنيد.

- تا حد امكان به طور مكرر پوست را در حد متوسط در معرض نور آفتاب قرار دهيد.

- حمام با بلغور جو دوسر ممكن است باعث نرم شدن پوسته ها گردد. براي اين منظور يك فنجان بلغور جو دوسر در يك وان آب كافي است .

- در مورد هر گونه مشكل رواني ناشي از پسوريازيس با متخصص مربوطه مشورت نماييد.

داروها

داروهاي زير براي كاهش التهاب و پوسته ريزي ممكن است تجويز شود:

پمادهاي حاوي قطران

داروهاي كورتوني موضعي جهت استفاده در زير پانسمان هاي پلاستيكي

داروهاي سركوبگر دستگاه ايمني (در موارد خيلي شديد بيماري )

اشعه درماني PUVA (تجويز يك داروي مخصوص و سپس تاباندن اشعه ماوراء بنفش نوع آ به پوست )

تركيب حمام تار با UVB (اشعه ماوراء بنفش نوع بي )

آنتي هيستامين ها براي تسكين خارش

در موارد پسوريازيس پوستولي (تاول چركي ) اترتينيت ، ايزوتره تينوئين يا متوتركسات خوراكي ممكن است تجويز شود.

داروهاي متداول براي پزوريازيس

پزشكان با توجه به نوع پزوريازيس،شدت آن ، جايي كه تجمع زخم ها وجود دارد،سن بيمار و سابقه درماني وي دارو هاي خاصي تجويز مي كنند.براي پزوريازيس خفيف تا متوسط استفاده از كرم ،براي نوع متوسط تا سخت ،پرتو درماني با استفاده از اشعه ماوراي بنفش و براي نوع سخت و بالاتر از داروهاي خوراكي و تزريقي استفاده مي كنند.در زير به تعدادي از اين دارو ها و روش هاي درماني اشاره كوتاهي شده است :

( Anthralinاين دارو فعاليت DNAرا در سلول هاي پوستي به حالت نرمال برمي گرداند) ،Coal tar ، (Moisturizers كرم هاي مر طوب كننده) ، پرتو درماني( كه براي انواع شديد پزوريازيس استفاده مي شودRetinoids. )، Methotrexate، Azathioprine، Cyclosporine، Hydroxyurea، )Dovonex( Calcipotriene ، Vitamin “ D” ، )Tazorac( Tazarotene ، ( Calcineurin inhibitorsاين دارو ها معمولا” براي كاهش سوزش و جلوگيري از توليد سلول هاي پوستي استفاده مي شوند ( آنچه مسلم است هنوز درمان قطعي براي اين بيماري پوستي كشف نشده است، اگرچه درمان هاي بسياري براي از بين بردن پزوريازيس براي مدت كوتاه وجود دارد.

هر درماني مزايا و معايبي دارد.ممكن است يك درمان براي بيماري مفيد و براي ديگري بدون تاثير باشد ؛اما نكات گفته شده همه در كاهش درد ،سوزش ، خارش و پولكهاي روي پوست شما موثر است و با رعايت اين موارد مي توانيد پوستي آرام تر داشته باشيد.

ابتدا باید نوع بیماری پسوریازیس ازلحاظ شدت تعیین شود درصورتی که بیماری خیلی خفیف باشد حتی می توان اصلاً اقدام به درمان نکرد وتنها ازکرمهای نرم کننده جهت رفع خشکی بیماری استفاده نمود . اما درصورتی که نیاز به درمان احساس شود می توان ابتدا ازداروهای موضعی استفاده نمود که این داروها شامل داروهای استروییدی ، کول تار، آنترالن ، آنالوگهای ویتامین د مانند دیوونکس وداروهای ضد التهاب جدیدترمانند پیمکرولیموس می باشد . هرکدام ازاین داروها می تواند همراه با عوارضی باشد که باید حتماً تحت نظرمتخصص پوست مصرف شوند وهرازچندگاهی بیمارازلحاظ عوارض دارویی بررسی گردد. برای درمان موارد شدیدتربیماری می توان ازداروهای خوراکی مانند نئوتیگازون ، متوترکسات و سیکلوسپورین استفاده نمود که این داروها با عوارض بیشتری همراهند ونیازبه بررسیهای آزمایشگاهی مختلفی درابتدا ودرحین درمان دارند . ازروش نوردرمانی نیزمی توان استفاده کرد که این روش یا با استفاده ازداروی پسورالن خوراکی وتابش نورماوراء بنفش به پوست بوده ویا تنها با استفاده ازنورماوراء بنفش می باشد ونیازبه دستگاههای مولد این نور دارد . ازلیزردرمانی نیزمی توان برای درمان مناطق کوچک دچارپسوریازیس استفا ده نمود که لیزرمورد استفاده نوع اگزایمر می باشد ودرمان با آن نیازبه جلسات متعدد دارد . درمانهای جدیدتری نیزبرای بیماری پسوریازیس مطرح است که هنوزبه شکل رایج استفاده نمی شود وبعلت قیمت بالای آنها استفاده ازاین نوع داروها درطولانی مدت کمترامکان پذیرمی باشد .

اما با وجود تمام این درمانها بیماری پسوریازیس یک بیماری صعب العلاج می باشد که درمانها تنها شدت بیماری را کاهش داده اما بیماری رابطورقطعی ازبین نمی برند . اما همین کاهش شدت بیماری می تواند باعث شود تا بیماربا راحتی بیشتری به زندگی خود ادامه دهد . ازجمله عوامل مهم درشدت یافتن بیماری استرس می باشد که با کاهش این استرس نیزبیماری شدت کمتری می یابد . یکی ازعوامل ایجاد این استرس خود بیماری ونگرانی ازواگیرداربودن آن می باشد که باید به بیماران خاطرنشان نمود که این بیماری هیچگونه واگیری نداشته وازلحاظ ارثی بودن نیزاحتمال ابتلا فرزندان به آن کم است . اما بهرحال بروزضایعات بخصوص درمناطق درمعرض دید برای بیمارایجاد ناراحتی ونگرانی می کند که می توان با اقدام به درمان درکاهش ضایعات موثربود .

فعاليت

محدوديتي وجود ندارد.

رژيم غذايي

رژيم خاصي نياز نيست .

در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد

اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم پسوريازيس بوده و يا علايم پس از درمان عود نمايد.

بروز پوستول (تاول چركي ) بر روي پوست همراه تب ، درد عضلاني و خستگي در طي حملات .

اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي تجويزي ممكن است با عوارض جانبي همراه باشند.

درمان در منزل

آن طور كه متخصصين پوست مي گويند ؛ با رعايت نكات زير مي توانيد احساس راحتي بيشتر و سوزش كمتري كنيد:

-رژيم غذايي منظمي داشته باشيد،زياد آب بنوشيد و به اندازه كافي بخوابيد؛اين نكات به شما كمك مي كند كه وضعيت پوست شما وخيم نشود.

-از آنچه باعث شدت پزوريازيس مي شود پرهيز كنيد،تحقيقات نشان داده بعضي داروها ،جراحت هاي پوستي ،استرس، هواي زمستان ، استعمال دخانيات و استفاده از مشروبات الكلي باعث شدت پزوريازيس شما مي شود.

-از لوسيون هاي نرم كننده پوست استفاده كنيد و پوست خود را خشك نگه نداريد با اين كار مانع ترك خوردن و خون آمدن پوستتان مي شويد. رطوبت از خارش ،سوزش ودرد و همين طور پوسته كردن جلوگيري مي كند.

-از خاراندن زخم ها پرهيز كنيد.شكي نيست كه پزوريازيس باعش خارش مي شود .در حقيقيت نام پزوريازيس از يك لغت يوناني “Psora” به معناي خارش گرفته شده است.خاراندن باعث كنده شدن زخم ها و سوراخ شدن پوست شده و راه را براي ورود باكتري هموار ساخته و باعث ايجاد عفونت مي شود؛ و همين طور خاراندن باعث خون آمدن و ايجاد زخم در قسمت هاي سالم پوست مي شود.

- اگرچه آفتاب براي اين بيماري مفيد است اما آفتاب سوختگي آن را تحريك مي كند، پس پانزده الي بيست دقيقه قبل از خروج از منزل از كرم هاي ضد آفتاب استفاده كنيد.

-از لباسهاي كتان استفاده كنيد.پارچه كتان كمتر از ديگر پارچه ها باعث تحريك پوست مي شود.

-از لوازم آرايش و صابون هاي محرك استفاده نكنيد.خوابيدن در وان و استفاده از ( Coal Tar صابون سياهي كه از گاز و زغال كك ساخته مي شود) و سپس مرطوب كردن پوستتان را فراموش نكنيد اين كار پولك هاي پوست شما را كمتر مي كند.كرم هاي كورتيزون(براي آنان كه پزوريازيس خفيف دارند) كه بدون نسخه پزشك هم قابل تهيه هستند مي توانند درمان مناسبي براي خارش پوست شما باشند.

پرسش به پاسخهای اساسی در رابطه با پسوریازیس

پسوريازيس چيست؟

ريشة لغت پسوريازيس از يك كلمة يوناني است كه به معناي خارش است. اين بيماري يك بيماري شايع پوستي است كه لزوماً خارش دار نبوده با پلاكهاي قرمز رنگ همراه با پوسته ريزي مشخص مي شود. پسوريازيس اشكال گوناگون با شدتهاي متفاوت داشته و مسري هم نمي‌باشد.

پسوريازيس چگونه ايجاد مي‌شود؟

امروزه مشخص شده است كه پسوريازيس يك بيماري مرتبط با سيستم ايمني بدن است. در طي اين بيماري سيستم ايمني با ارسال سيگنال‌هاي معيوب موجب تسريع رشد سلول‌هاي پوست مي‌شود. در واقع در حالت عادي سلول‌هاي پوست بطور دائم از لايه‌هاي زيرين به طرف سطح حركت كرده، در آنجا هسته‌هاي خود را از دست داده و بصورت پوسته‌هاي مرده از بدن دفع مي‌شوند. اين روند بطور معمول حدود يك ماه به طول مي‌انجامد، اما در جريان پسوريازيس، چرخه حيات سلول‌هاي پوست بر اثر همان اشكالات سيستم ايمني، سرعت يافته، در نتيجه چندين لايه سلول مرده در سطح پوست تجمع پيدا مي‌كنند كه همان پوسته‌هاي پسوريازيس را تشكيل مي‌دهند.

ميزان شيوع پسوريازيس در جامعه چقدر است؟

بيماران اغلب تمايل دارند كه بدانند آيا افراد ديگري نيز با بيماري مشابه آنها در جامعه وجود دارند يا خير؟ پسوريازيس از جمله بيماري‌هاي شايع پوست است، طوريكه تخمين زده مي‌شود حداقل يك درصد از مردم جهان به اين بيماري مبتلا باشند، بنابراين اگر شما از پسوريازيس رنج مي‌بريد، بايد بدانيد دست كم ۷۰ ميليون نفر ديگر در دنيا با شما در اين درد شريك هستند.
البته شيوع پسوريازيس نيز همانند بسياري از بيماري‌هاي ديگر در نواحي مختلف دنيا متفاوت است و به نظر مي‌رسد بخصوص در كشورهاي اسكانديناوي بيشترين شيوع را داشته تا ۶ درصد از جميعت اين نواحي ممكن است به پسوريازيس مبتلا باشند، در حاليكه بر عكس در ميان اسكيموها، ژاپني‌ها و غرب آفريقا پسوريازيس بيماري نادري محسوب مي‌شود.

اگرچه آمار دقيقي در مورد شيوع بيماري در مملكت ما وجود ندارد، اما بايد گفت پسوريازيس در ايران نز جزو بيماري‌هاي شايع پوستي بوده، به نظر مي‌رسد در شمال ايران حتي از شيوع بالاتري نيز برخوردار باشد.

پسوريازيس در چه سني ايجاد مي‌شود؟

پسوريازيس اغلب در سنين جواني شروع مي‌شود، اما مي‌تواند در هر سني از دوران نوزادي تا سنين كهولت شروع شود. هم زنان و هم مردان تقريباً به يك نسبت به اين بيماري مبتلا مي‌شوند.

بيماري از كجا مي‌آيد؟ و چه عواملي در بروز آن دخيل هستند؟

اين سئوال اغلب از اولين سوالاتي است كه بيمار مبتلا به پسوريازيس يا همراهان وي از پزشك خود مي‌پرسند. پاسخ به اين سوال گرچه چندان ساده نيست اما بطور اختصار مي‌توان گفت كه عوامل متعددي در ايجاد شدن بيماري پسوريازيس موثرند و به اصطلاح اين بيماري يك بيماري چند عاملي يا موتي فاكتوريال است. از ميان اين عوامل بدون شك وراثت نقش اساسي دارد. بررسي‌هاي متعدد ژنتيكي نقش ارث را ثابت كرده است، هرچند تنها در ۳/۱ موارد، سابقة وجود بيماري در ساير اعضاي خانواده ديده مي‌شود. اين مسئله نشان دهندة آن است كه عوامل ديگري غير از وراثت نيز در پديد آمدن اين بيماري دخيل هستند كه از مهمترين اين عوامل مي‌توان به موارد زير اشاره كرد؛

۱- عوامل روحي: بي‌شك استرس‌هاي مختلف روحي و هيجاني در بروز يا تشديد بيماري پسوريازيس موثرند و در بسياري از موارد خود بيمار به رابطه اين استرس‌ها با بيماري خويش پي مي‌برد.

۲- عفونتها: در مورد ارتباط عفونت‌ها با پسوريازيس اتفاق نظر وجود ندارد. شايد تنها رابطه ثابت شده بين اشكال قطره‌اي پسوريازيس و عفونتهاي حاد استرپتوكوكي باشد.

۳- صدمات فيزيكي: علاوه بر استرس‌هاي روحي، صدمات فيزيكي به پوست نيز مي‌تواند باعث ايجاد شدن پسوريازيس در محل ورود آسيب شود. بطور شايع خود بيمار نيز اين تجربه را پيدا مي‌كند كه درست در محل خراشيدگي پوست يا محل برش جراحي، ضايعات پسوريازيس ايجاد مي‌شوند. روي همين اساس است كه به بيمار مبتلا به پسوريازيس توصيه مي‌شود كه از كندن پوسته‌ها و خراشيدن پوست خود پرهيز كند، چراكه اين عمل مي‌تواند باعث تشديد بيماري وي شود.

۴ - داروها: بسياري از داروهايي كه بيمار مصرف مي‌كند مي‌تواند باعث ايجاد شدن يا شعله‌ور شدن پسوريازيس شود. از مهمترين اين داروها مي‌توان به تركيبات ليتيوم، داروهاي مسدود كننده بتا مثل پروپرانولول و اتنولول، داروهاي ضد مالاريا مثل كلروكين، كلونيدين و تركيبات يد اشاره كرد.

۵ - عوامل هورموني و متابوليك: پسوريازيس اغلب با عوامل هورموني نيز در ارتباط است. براي مثال بطور معمول در جريان حاملگي، پسوريازيس تخفيف يافته و برعكس پس از حاملگي و در جريان شيردهي تشديد مي‌شود. همچنين كمي كلسيم خون نيز مي‌تواند باعث تشديد پسوريازيس شود.

۶- نور آفتاب: اكثر بيماران اذعان مي‌دارند كه بيماري ايشان در زمستان بدتر مي‌شود. شواهد گوناگون ديگر نيزحاكي از آن است كه نور آفتاب باعث بهبودي پسوريازيس مي‌شود. با اين وجود هستند بيماراني كه نور آفتاب باعث شعله ور شدن بيماري‌شان مي‌شود. روي همين اصل توصيه مي‌شود كه بيمار مبتلا به پسوريازيس از نور شديد آفتاب پرهيز كند.

آيا بيماري پسوريازيس مسري است؟

با توجه به عوامل بر شمرده شده در مورد منشأ بيماري، مشخص مي‌شود كه پاسخ اين پرسش به روشني منفي است و بيمار و همراهان وي نبايد كوچكترين نگراني از اين بابت داشته باشند. بنابراين، اگر هم بيماري در شخص ديگري از اعضاي خانواده ايجاد شده است نه به علت سرايت از فرد مبتلا، بلكه اغلب به خاطر زمينه‌هاي ژنتيكي مشترك است. همينطور اگر بيماري در يك فرد رو به گسترش است، نه به علت سرايت از كانوني به كانون ديگر، بلكه به خاطر سير بيماري و بعضاً به علت صدماتي است كه فرد به پوست خويش وارد كرده است.

آيا پسوريازيس ارثي است؟

همانگونه كه گفته شد ارث نقش مهمي در بيماري پسوريازيس دارد, اما ژن واحدي براي اين بيماري وجود ندارد. بيماران مبتلا به پستوزيازيس اغلب دوست دارند بدانند كه آيا فرزندانشان نيز به اين بيماري دچار خواهند شد يا خير؟ پاسخ به اين سئوال، چندان ساده نيست. بطور كلي مي‌توان گفت اگر تنها يكي از والدين به بيماري دچار باشند, احتمال ابتلاي فرزندشان كمتر از ده درصد خواهد بود اما اگر هر دوي والدين مبتلا به پسوزيازيس باشند تا ۴۰ درصد اين احتمال وجود خواهد داشت.

علائم بيماري پسوريازيس چگونه است؟

اگرچه پسوريازيس نام خود را از خارش گرفته است اما معمولاً بيماران چندان از اين نظر شكايت ندارند. در واقع جدا از درگيري مفصلي كه آن هم تنها در درصد كمي از بيماران اتفاق مي‌افتد، پسوريازيس چندان بر سلامتي فرد تأثير نمي‌گذارد و اغلب فقط از نظر زيبايي است كه بيمار را نگران مي‌سازد.



پسوريازيس در اشكال گوناگون ديده مي‌شود، اما شايع‌ترين شكل آن كه پسوريازيس معمولي ناميده مي‌شود بصورت پلاكهاي قرمز رنگ با پوسته‌ريزي قابل توجه، اغلب در سر، آرنج‌ها، ساعدها، زانوها و ساير نواحي تحت فشار ديده مي‌شود.

گاهي اوقات پلاكهاي فوق‌الذكر بخش قابل توجهي از سطح پوست را درگير مي‌كنند كه در اين حالت اصطلاحاً به آن پسوريازيس ژنراليزه مي‌گويند و گاهي هم تقريباً تمام سطح بدن دچار قرمزي و پوسته‌ريزي مي‌شود كه حالت خطيري از پسوريازيس را ايجاد مي‌كند كه پسوريازيس اريترودرميك ناميده شده، نياز به مراقبت ويژه دارد.

علاوه بر اين ممكن است ضايعات پوستي پسوريازيس بسيار كوچك و متعدد باشند كه اصطلاحاً به آن پسوريازيس قطره‌اي مي‌گويند كه بخصوص در كودكان و پس از عفونتهاي استرپتوكوكي ديده مي‌شود.
ندرتاً ضايعات پوستي در پسوريازيس بصورت ضايعات حاوي چرك تظاهر پيدا مي‌كنند كه در اين حالت به آن پسوريازيس پوسچولار مي‌گويند.

نهايتاً همانگونه كه گفته شد ممكن است در جريان بيماري پسوريازيس مفاصل نيز درگير شوند كه به آن آرتريت پسوريازيي مي‌گويند. آرتريت پسوريازيس معمولاً در افراد بزرگسال ايجاد شده و خود در اشكال گوناگون ديده مي‌شود. معمولاً يك يا چند مفصل محيطي بطور غير قرينه مبتلا مي‌شوند، اما اين امكان وجود كه مفاصل انگشتان، ستون فقرات و ساير نواحي هم درگير شوند.

علاوه بر اشكال گوناگون پسوريازيس، شدت آن نيز در افراد مختلف متفاوت است. ممكن است تنها ناحيه‌اي از سر يا زانوها درگير باشد و يا اينكه برعكس تقريباً تمام سطح پوست مبتلا باشد. راه‌هاي مختلفي براي تعيين شدت پسوريازيس وجود دارد. پزشكان متخصص پوست معمولاً از روش ويژه‌اي استفاده مي‌كنند كه به آن اندكس PASI مي‌گويند. روش ساده‌تر آن است كه اگر كمتر از ۲ درصد سطح بدن درگير باشد، آن را خفيف ناميده، اگر بين ۳ تا ۱۰ درصد سطح بدن درگير باشد، پسوريازيس با شدت متوسط و اگر بيش از ۱۰ درصد سطح بدن درگير باشد، شديد تلقي مي‌شود. همچنين ميزان تأثير پسوريازيس بر كيفيت زندگي راه ديگر اندازه‌گيري شدت پسوريازيس است كه لزوماً هم با شدت پسوريازيس مرتبط نمي‌باشد.

علاوه بر پوست، چه اعضاي ديگري در پسوريازيس ممكن است مبتلا شوند؟

همانگونه كه گفته شد در درصد كمي از بيماران مبتلا به پسوريازيس مفاصل درگير مي‌شود. همچنين در بخشي از بيماران ناخن‌ها درگير مي‌شوند. اين امر بخصوص در افرادي كه درگيري مفصلي دارند بيشتر ديده مي‌شود. درگيري ناخن‌ها ممكن است بصورت جدا شدن صفحه ناخن از بستر ناخن، بروز نقاط ريز روي ناخن، ضخيم شدن زير ناخن و يا تغيير شكل و تغيير رنگ ناخن تظاهر كند. اگرچه در درصد بالايي از بيماران پسوريازيس، ناحيه سر درگير مي‌شود، اما اين مسئله باعث ريزش مو نمي‌شود.

پسوريازيس اغلب با معاينه باليني تشخيص داده مي‌شود و هيچ تست خوني براي تشخيص آن وجود ندارد، هر چند گاهي اوقات انجام برخي آزمايشات براي يافتن علل شعله‌ور كنندة آن ضروري است. در هر حال در موارد مشكوك، مي‌توان از بيوسپي پوست استفاده كرد. در اين روش پزشك با بريدن تكة كوچكي از پوست و بررسي آن زير ميكروسكوپ، بيماري را تشخيص مي‌دهد.

آيا پسوريازيس قابل درمان است؟

واقعيت اين است كه خير! در حال حاضر اين بيماري درمان قطعي ندارد. كما اينكه بيماري قند، فشار خون و بسياري از بيماري‌هاي ديگر نيز درمان قطعي ندارند. اما داروهاي بسياري وجود دارند كه با استفاده از آنها، بيماري پسوريازيس كنترل مي‌شود و گاه بيمار تا مدتها عاري از هرگونه ضايعه باقي مي‌ماند. همانگونه كه قبلاً گفته شده پسوريازيس طول عمر فرد را كم نمي‌كند، مسري نبوده، باعث ريزش مو نشده و در واقع از بسياري از بيماري پوستي ديگر، بهتر كنترل مي‌شود.

روش‌هاي درمان پسوريازيس كدامند؟

با توجه به متفاوت بودن پسوريازيس در افراد مختلف، روش درمان در هر فرد بسته به سن، جنس، شغل، وسعت بيماري و بسياري از عوامل ديگر متفاوت خواهد بود.

در حال حاضر داروهاي موضعي بسياري وجود دارند كه در درمان پسوريازيس مصرف مي‌شوند.

كورتيكوستيروئيدهاي موضعي معمولاً شايعترين درماني است كه براي پسوريازيس استفاده شده، باعث كم شدن التهاب و تحريك پذيري پوست مي‌شود. خيلي از اوقات پزشك تركيبي از يك داروي از بين برنده لايه شاخي (كراتوليتيك) و استيروئيد موضعي را براي شما تجويز مي‌كند. نكته مهم در مصرف كورتيكوستيروئيدهاي موضعي آن است كه غالباً پس از مدتي، ديگر آن پاسخ مطلوب ابتدايي حاصل نمي‌شود، ضمن آنكه خطر نازك شدن پوست در اثر مصرف اين داروها نيز وجود دارد. بنابراين انتخاب دقيق نوع استيروئيد موضعي و مصرف درست آن مي‌تواند باعث كم شدن اين اثرات ناخواسته شود.

علاوه بر كورتيكوستيروئيدهاي موضعي و داروهاي كراتوليتيك داروهاي قديمي‌تري چون تركيبات تار قطران و آنترالين نيز از مدت‌ها قبل در درمان پسوريازيس بكار رفته، با اثرات قابل قبول همراه هستند. همچنين استفاده از تركيبات موضعي ويتامين D نيز در درمان اين بيماري با نتايج خوبي همراه بوده است.

علاوه بر درمانهاي موضعي، در موارد شديد پسوريازيس داروهاي متعددي وجود دارند كه بصورت تزريقي يا خوراكي براي اين بيماري بكار مي‌روند و اصطلاحاً درمانهاي سيستميك ناميده مي‌شوند. معمولاً متوتركسات اولين دارويي است كه براي اين منظور بكار مي‌رود. اين دارو كه در سال ۱۹۵۱ براي اولين بار در درمان پسوريازيس مصرف شد تكثير سلول‌هاي پوست را كم كرده غالباً بخوبي بيماري را كنترل مي‌كند. متوتركسات مي‌تواند هم بصورت خوراكي و هم تزريقي مصرف شود و غالباً پس از چند هفته اثر آن ظاهر مي‌شود.

همچنين مشتقات ويتامين A كه به رتينوئيدها معروف هستند با كاستن تكثير سلول‌هاي پوست، باعث بهبودي پسوريازيس مي‌شوند.

از داروهاي ديگر مي‌توان به سيكلوسپورين و هيدروكسي اوره اشاره كرد. طبيعي است كه تمام اين داروها با نظر پزشك تجويز شده، براي اطمينان از بي‌عارضه بودن آنها، انجام آزمايشات پايه و دوره‌اي ضروري است.

در هر حال, آنچه در مورد داروهاي سيستميك در پسوريازيس بسيار اهميت دارد، اين است كه بجز موارد استثنايي، نبايد از كورتيكوستيرروئيدهاي خوراكي يا تزريقي در اين بيماري استفاده شود. مصرف اين داروها، اگرچه ممكن است باعث بهبودي ظاهري اوليه شوند، ولي متعاقباً علاوه بر اثرات سوء متعددي كه دارند، باعث شعله‌ور شدن بيماري يا تبديل شدن آن به اشكال خطيرتر مي‌شود.

نكتة ديگري كه بسيار اهميت دارد، اين است كه هنگامي كه يك خانم مبتلا به پسوريازيس در سنين باروري تحت درمان با داروهاي سيستميك قرار مي‌گيرد، بايد بدقت از نظر پيشگيري از بارداري توجيه شود. در مورد برخي از اين داروها حتي تا ماهها پس از قطع دارو نيز بارداري مي‌تواند خطراتي براي جنين در پي‌داشته باشد.

منظور از درمان با اشعه در پسوريازيس چيست؟

بسیاري از اوقات هنگامي كه صحبت از درمان با اشعه مي‌شود، بيمار آن‌را با راديوتراپي يا پرتو درماني يكسان تصور مي‌كند، در حاليكه غالباً منظور از درمان با اشعه در پسوريازيس در واقع درمان با طول موج‌هاي خاصي از نور مي‌باشد. درواقع در اين روش كه از قديمي‌ترين روش‌هاي درماني در بيماريهاي جلدي مي‌باشد، بيمار پس از مصرف دارويي به نام پسورالن (P)، كه قبلاً از عصارة گياهان خانواده هويج بدست مي‌آمد، در برابر اشعه ماوراء بنفش (UVA) قرار مي‌گيرد. از همين روست كه به اين روش درماني، PUVA درماني گفته مي‌شود. هرچند PUVA درماني نيز عاري از عارضه نمي‌باشد، اما در كل روش بسيار موثري در درمان پسوريازيس‌هاي وسيع و مقاوم بوده، معمولاً تا ماهها هم تأثير آن پايدار باقي مي‌ماند. امروزه علاوه بر PUVA از طيف‌هاي اختصاصي تري از ماوراء بنفش همچون UVB نيز در درمان پسوريازيس دستگاه مي‌شود. اين روش‌هاي درماني غالباً در بخش‌هاي پوست بيمارستانها و گاهي نيز در مطب پزشكان و يا با استفاده از نور خورشيد انجام مي‌شود.

چه نوع رژيم غذايي براي بيمار پسوريازيسي لازمست؟

رژيم غذايي خاصي براي فرد مبتلا به پسوريازيس لازم نيست، هرچند مصرف زياد گوشت قرمز ممكن است باعث تشديد بيماري شود و از سويي ديگر مصرف روغن ماهي به علت اسيدهاي چرب ضروري، اغلب نقش كمكي در درمان دارد. علاوه بر اسيدهاي چرب اشباع نشده، ويتامين‌D نيز ممكن است اثرات مفيدي در درمان پسوريازيس داشته باشد. همچنين مصرف الكل و كشيدن سيگار ممكن است باعث تشديد بيماري شود.

آيا ليزر در درمان پسوريازيس موثر است؟

استفاده از ليزر در پزشكي به علت سهولت كاربري آن بسيار مورد توجه پزشكان و بيماران قرار گرفته است، اما گاهي اين علاقه اسباب سوء استفاده سود جويان را نيز فراهم مي‌آورد. آنچه در ارتباط با پسوريازيس مهم است آن است كه نوع خاصي از ليزر كه طول موج آن تقريباً مشابه اشعه ماوراء بنفش (UVB)B است، كما بيش با همان مكانيسم مي‌تواند باعث بهبودي پلاكهاي پسوريازيس شود، اما هنوز اين اثرات بطور كامل به اثبات نرسيده‌اند و بعلاوه دستگاه ليزري كه مناسب اين كار است به راحتي در تمام دنيا در اختيار قرار ندارد.

درمانهاي جديد پسوريازيس كدامند؟

با شناخت بهتري كه از چگونگي ايجاد شدن بيماري پسوريازيس طي سال‌هاي اخير حاصل شده است و با عنايت به اين نكته كه سيستم ايمني نقش مهمي در ايجاد شدن بيماري دارد، طي چند سال گذشته طيف جديدي از داروها غالباً به روش فن آوري زيستي (بيوتكنولوژي) ساخته شده‌اند كه قادرند با تصحيح اختلالات حاصل شده از پسوريازيس، بيماري را بهبود بخشند. اين داروها كه غالباً به درمانهاي «بيولوژيك» معروفند، گاهي اوقات با نتايج بسيار درخشاني همراه هستند اما نكته مهم در مورد آنها قيمت بسيار بالاي آنهاست و از اين رو فعلاً فقط در موارد بسيار شديد بيماري مصرف مي‌شوند.

چه كساني از بيماران مبتلا به پسوريازيس حمايت مي‌كنند؟

امروزه در مورد بسياري از بيماريهاي مزمن، گروههاي حمايتي وجود دارند كه به مشكلات مختلف بيماران رسيدگي مي‌كنند. اين امر در مورد پسوريازيس نيز مصداق داشته و انجمن‌هاي مختلفي براي اين بيماران وجود دارد كه اغلب نيز توسط خود آنها گردانده شده و از كمك و مشاوره پزشكان نيز استفاده مي‌كنند. هرچند در مملكت ما اين كار براي پسوريازيس هنوز انجام نشده است اما بيمار مبتلا به پسوريازيس از طريق اينترنت مي‌تواند در هر كجاي دنيا از اطلاعات و حمايت‌هاي اين گروه‌ها استفاده كند. مهمترين اين گروه‌ها شايد فدراسيون جهاني انجمن‌هاي پسوريازيس (IFPA) باشد كه درواقع يك اجماع جهاني از انجمن‌هايي است كه براي حمايت از بيماران مبتلا به پسوريازيس تشكيل شده‌اند و سالانه در يكي از كشورهاي دنيا گردهمايي دارند. اين فدراسيون انجمن‌هايي فعال در بيش از ۲۰ كشور در سراسر دنيا را سازماندهي مي‌كند.

بنياد ملي پسوريازيس يكي از اين انجمن‌هاست كه با هدف ارتقاي آگاهي و كمك به درمان و تحقيقات براي پسوريازيس تأسيس شده است و با بيش از ۳۵ سال سابقه كمكهاي شاياني به بيماران مبتلا به پسوريازيس كرده است.

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 9:0 | لینک  | 

برای درمان پسوریازیس لازم نیست زیاد خرج کنید و دکتر و آزمایشگاه و... مصرف انواع داروهای سرطانزا وغیره

داروی پسوریازیس اینست که چند روز پشت سرهم شاه توت مصرف کنید . 

من که خودم ۴ سال بود که پسوریازیس حاد داشتم تقریبا تمام نقاط بدنم دست وآرنج و سر وناخن .... خلاصه غیر از چشم و داخل دهانم کم و بیش تمام نقاط بدنم  درگیر پسوریازیس بود که با این روش درمان شدم و  راحت شدم.

مصرف روزانه تقریبا روزی 100 گرم یا بهتر بگم چند تا حبه شاه توت را بطور متناوب مثلا ناشتا خوردم و اثرش عالی بود و چند کیلو خریدم فریز کردم برای پاییز و زمستان و تا اوخر بهار سال آینده که مجددا شاهتوت بیاد بازار  شما هم امتحان کنید.دوست دارم بگم هرکس ناراحتی پوستی دارد شاه توت مصرف کند ولی این مطلب علمی نیست فقط تجربی است .درمان پسو ریازیس من هم تجربی بوده والا هیچ دکتری نه به من و فکر میکنم تا بحال یه شما هم کسی نگفته شاهتوت بخورید . اگر گفته من را هم درجریان بگذارید.

بعد از مصرف یکسال داروی متوترکسایت که عوارض پسوریازیس از بین رفت دوباره بیماری من عود کرد و دیگر متوترکسایت جواب نداد و عوارض دیگری برایم پیدا شد ولی فعلا که با مصرف  شاه توت بهبودی پیدا کرده  و در ضمن هیچ عوارضی هم ندارد.حتما اطلاع دارید که اکثر روشهای درمان پسوریازیس دارای عوارض جانبی می باشد مثلا همین ماده جدیدی که بنام رنگدانه سمی پنبه دانه بنام گاسیول عنوان شده که  در درمان پسوریازیس موثر میباشد خطر عقیم شدن را بهمراه دارد (سری به سایتهای خارجی بزنید متوجه می شوید) 

البته اینرا باید بگویم شاه توت  پسوریازیس را کنترل میکند الان هم که خوب شدم مثلا یک هفته  نخورم کم کم خارش بدنم دوباره سراغم می آید ولی شدت آن خیلی کمتره و اصلا پوسته پوسته نمیشود و همینکه چند تا حبه شاتوت میخورم خوب میشه شده ده روز هم نخوردم هیچ اتفاقی نیافتاده . وقتی  بهبود پیدا کنید به راحتی خودتان می توانید پسوریازیس خود را کنترل کنید یعنی کاری که الان من دارم میکنم .

اینرا مطمئنم که پسوریازیس بیماری نیست که با مصرف پماد و لوسیون و شامپو و اشعه ... بخواد از بین برود ظاهر بیماری موقتا بر طرف می شه ولی مجددا سراغتون می اید که تمام این موارد بالا عوارضی را هم بهمراه داره  .  باید برای درمان پسوریازیس  راهی در داخل بدن جستجو کرد که یکی از این راهها همین مصرف شاه توت می باشدکه عوارضی هم ندارد

برای بهبود پسوریازیس در مصرف شاه توت شک نکنید حتما نتیجه می دهد شاید فکر بکنید این روش من هم مشابه خوردن مثلا آب زرشک یا خارمریم که در بعضی سایتها بعنوان درمان پسوریازیس عنوان شده می باشد که البته شاید هم همینطور باشد و نباید منکر آن شوم ولی  با مصرف این دو مورد اخیر هم بهبود پیدا نکردم  ولی پس از مصرف شاه توت  به این واقعیت رسیدم که مشکل اصلی پسوریازیس من مشکل کبدی است علی الرغم اینکه تمام دکتر ها به من می گفتند سیستم ایمنی بدن شما به دلیل ناشناخته ای مختل شده و با دارو باید سیستم ایمنی بدن شما را ضعیف کرد تا بهبود پیدا کنی ولی در اصل این سیستم ایمنی نبوده که مختل شده بلکه مشکل کبدی من باعثش  بوده .

حالا باید به این نکات توجه بکنید :

اول دیگر نبایدناامید باشید (حداقل یک مورد حی و حاظر که پسوریازیسش خوب شده)  باید بدانید که بیماری پسوریازیس شما یکروزه نیومده که مثلا با سه روز مصرف فعلا دارو یا همین شاه توت از بین بره شاید بگم خودم بیش از دو هفته بطور مداوم یعنی هر بار که می رفتم دم یخچال یک قاشق شاه توت خوردم تا اثر ضایعات پسوریازیس کم کم از بدنم رفت .

دوم  بعد از  بهبود نسبی ابتدا ضایعات کوچک پسوریازیس محو می شود و سپس ضایعات شدیدتر بسته به عمق ضایعات (همانند زخم که هر چه عمیقتر باشد مدت زمان بیشتری برای بازسازی نیاز دارد)

سوم ضایعات ناخن دیر تر خوب می شود ولی بیشتر نمی شود

چهارم درد مفاصل خیلی کم می شود کامل از بین نمی رود ولی قابل تحمل است 

پنجم دوستان می پرسند اگر فصل شاه توت گذشته باشه باید چه کار کرد از کجا می توانیم گیر بیاوریم؟ 

اگر در تهران باشید می توانید یکسری به دربند یا درکه یا فرحزاد یا جاده امامزاده داود یا

شمشک  دیزین یا فشم  بزنید یکسری از قهوه خانه و رستورانها  دارند فقط توصیه میکنم 

که حتما قبل از خرید تست کنید که ترشیده نباشد وقتی می خواهید بخرید حتما امتحان کنید (چند بار تکرار میکنم)

 شاه توت نباشه  مطمئنا توت هم نیست ولی  همیشه توت خشک گیر می آید .

نمی توانم به شما اطمینان بدهم با توت خشک بهبود پیدا می کنید چون خودم با شاه توت خوب شدم ( شما که تا بحال این همه خرج بیماریتون که کردید  توت خشک بگیرید و به مقدار زیاد بخورید شاید جواب بده شما که این همه   ضرر کردید  این توت خشک هم به آن اضافه شود لااقل مطمئنم که به بدنتان آسیبی نمی رسد)

 اگر هم که شاه توت خریدید تا انجایی که میتوانید بخورید صبح ظهر شب نصف شب  هر وقت که چشمتان به شاه توت افتادچند تا بخورید از من  که خرید نمیکنید که بگم سودش عاید من میشه سودش برای خودتون می باشه حداقل اش اینکه دستگاه هاضمه شما بهتر عمل میکنه.

فقط مایلم بنوعی اطلاع رساتی کنم چون خودم زجرش را  کشیدم  و فکر میکنم شما که این متن را میخوانید به نوعی یا خودتون درگیر این بیماری هستید یا از نزدیکانتون مبتلامی باشد

انشاءاله که تمام کسانی  که این بیماری را دارند مصرف کنند و نتیجه بگیریند.

صبح ناشتا بهترین روش مصرف شاه توت برای پسوریازیس می باشد.

 

 

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 8:39 | لینک  | 


 
 
درمان پسوریازیس هزینه های هنگفتی هم دارد؟
- خوشبختانه نه. بسیاری از داروهای مورد استفاده در درمان این بیماری زیر پوشش بیمه هستند. بیمه مدت درازی است که پوشش خوبی بر این داروها دارد.
خیلی از بیمارن می پرسند پسوریازیس بهبودی قطعی دارد یا نه. شما به این سوال چه جوابی می دهید؟
- ما نمی توانیم به بیمار بگوییم آینده بیماری او چه می شود. ممکن است بیماری به طور ناگهانی بهبود پیدا کند و برای سال های طولانی اصلاً عود نکند، یا این که بیمار ناگزیر باشد کم و بیش با آن مدارا کند، یا این که به دنبال بروز یک مشکل، ناگهان گسترش پیدا کند.
فرض کنیم دختر جوانی برای نخستین بار متوجه بیماری خود شده و از آینده خود نگران است، در کنار آن از پزشک می پرسد که به نامزدش درباره بیماری چه باید بگوید؟
- ما عملاً دوست داریم که بیماران با صداقت برخورد کنند، چون اگر همسر بیمار، وی را به همین صورت بپذیرد، بعداً هم اگر مسئله وسعت پیدا کند، فکر نمی کند که خانواده بیمار چیزی را از دو مخفی نگه داشته اند، در حالی که اگر چنین چیزی گفته نشود و بعداً بیماری گسترش یابد ممکن است به مسائل خانوادگی منجر شود، اما متأسفانه ما می بینیم که در اغلب موارد این موضوع مخفی نگه داشته می شود و حتی ما پزشکان را نیز تحت فشار قرار می دهند که وانمود کنند این بیماری پس از ازدواج بروز کرده است؛ اما در نهایت به نظر من صداقت حرف اول را می زند و کسی که به طرفش علاقه مند باشد به خاطر یکی دو ضایعه قرمز پوسته دار وصلت را بر هم نمی زند!
 
با توجه به این که پسوریازیس جنبه ژنتیکی دارد، سوال دیگر بیماران این است که آیا اگر ما بچه دار شویم، فرزندمان هم به بیماری مبتلا می شود؟
- پاسخ ما به این بیماران آن است که شما می توانید بچه دار شوید و دلیلی ندارد هر کودکی که متولد می شود پسوریازیس بگیرد. ممکن است این بیماری در نسل بعد از شما وجود نداشته باشد و در دو یا سه نسل بعد خودش را نشان دهد، به همین دلیل در ابتدای بحث گفتیم بیماران پسوریازیس حتی گاه فرد دیگری را مبتلا به این بیماری در خانواده پیدا نمی کنند.
بیماران مبتلا به پسوریازیس برای بهبود بیماری چه تغییراتی را باید در سبک زندگی خود ایجاد کنند و از چه چیزهایی اجتناب کنند؟
- خوشبختانه بیماران مبتلا به پسوریازیس به دلیل کثرت مراجعه به پزشک، آموزش خوبی درباره بیماری خود دریافت می کنند و کم کم مدیریت صحیح بیماری را یاد می گیرند. اما از سوی دیگر همین موضوع گاه آن ها را خسته می کند و دیگر به پزشک مراجعه نمی کنند و در درمان خودسرانه عمل می کنند. این خودسری ها گاه برای بیمار بسیار گران تمام می شود. مثلاً ما بیمارانی داشتیم که ماهیانه چند تیوب پماد کلوبتازول را بر روی پوستشان استعمال می کردند و متأسفانه در دراز مدت دچار عارضه های جدی مثل دیابت، فشار خون و از کار افتاده غده فوق کلیه شده بودند. بنابراین بیماران باید به طور منظم با پزشک خود در تماس باشند و نحوه مصرف صحیح داروها را یاد بگیرند. نکته دیگر این که بسیاری از بیماران به دلایل متعدد مثلاً این که دوست ندارند لباسشان چرب شود، یا حوصله مالیدن پمادهای موضعی را بر روی پوستشان ندارند و یا کسی نیست که نواحی پشت را برایشان چرب کند، از مصرف پمادهای موضعی خسته می شوند و خواهان استفاده از داروهای خوراکی هستند. این انتخاب درست نیست.
چرا؟
- زیرا پسوریازیس یک بیماری مزمن است که ممکن است سال ها با بیمار همراه باشد، استفاده از داروهای خوراکی در دراز مدت عوارض بیشتری نسبت به داروهای موضعی دارد.
از باید و نبایدهای زندگی با پسوریازیس می گفتید.
- از بیماران خواهش می کنیم استرس خود را کم کنند. در صورتی که به مشاوره با روان پزشک نیاز دارند، حتماً این کار را انجام دهند. از آفتاب و فضای باز مثل کوه و دشت و استخر یا دریا تا حد امکان استفاده کنند، یا در صورت امکان از بالکن یا پشت بام منزل برای آفتاب گرفتن بهره ببرند؛ ورزش مناسب و کار مناسب داشته باشند، غذاهای دریایی مصرف کنند و در نهایت سعی می کنیم از همسر بیمار بخواهیم رفتار مناسب و برخورد صحیحی با بیماری داشته باشد تا آرامش روحی همرس خود را فراهم کند.
 
درباره داروها چه طور؟
- در این مورد نخست پزشکان وظیفه دارند دارو را طوری به بیمار بدهند که مصرف دراز مدت آن عوارضی را ایجاد نکند. وظیفه بیماران هم این است که کمترین مقدار داروها را مصرف کنند و این موضوع حتی در مورد پمادهای موضعی هم صدق می کند، چرا که مصرف بیش از حد پمادها هم همان طور که اشاره شد می تواند عوارض بدی به دنبال داشته باشد.
برای مراقبت از قسمت های درگیر پوست، به جز مصرف دارو چه کارهایی باید کرد؟
- این قسمت ها نباید تحت فشار زیاد قرار بگیرند و یا دچار آسیب هایی مانند بریدگی، زخم و ضربه مثل کیسه کشیدن شدید در حمام و خاراندن شدید شوند. پس از خوب شدن هر ناحیه از پوست نیز حتماً باید آن را با یک کرم معمولی به طور مرتب چرب نگه داشت، حتی اگر هیچ ضایعه ای روی پوست دیده نشود، باید مرتب چرب شود تا از عود بیماری در آن قسمت پیشگیری شود.
آیا آفتاب تأثیری در بهبودی یا تشدید بیماری دارد؟
- نور آفتاب در 80 تا 90 درصد بیماران پسوریازیسی موجب بهتر شدن پوست می شود و چنانچه بیماری متوجه شود که آفتاب پوستش را بهتر می کند، مثلاً در تابستان بهتر می شود، باید از این موهبت کشورمان استفاده کند.
در پایان، آیا به تازگی تحولاتی در حیطه درمان پسوریازیس اتفاق افتاده؟
- جدیداً داروهایی به بازار عرضه شده که بسیار گران هستند، دوره درمان آن ها چند میلیون تومان تمام می شود و هنوز عوارض احتمالی آن ها روشن نیست، به همین دلیل نمی توان نام آن ها را تحول درمانی گذاشت و فعلاً استفاده از آن ها را به همه بیماران توصیه نمی کنیم
.
نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 8:36 | لینک  | 

-->(cached)

شرح بیماری


پسوریازیس‌ یک‌ اختلال‌ پوستی‌ همراه‌ پوسته‌ریزی‌ که‌ مشخصه‌ آن‌ دوره‌های‌ مکرر فروکش‌ و عود بیماری‌ است‌. این‌ عارضه‌ پوست سر، آرنج ها، زانوها، قفسه‌ سینه‌، پشت‌، بازوها، ساق‌ها، انگشتان‌ دست‌ و پا و چین‌ بین‌ باسن‌ را درگیر می‌کند. پسوریازیس‌ در اواخر کودکی‌ یا اوایل‌ بزرگسالی‌ شروع‌ شده‌ و در سراسر عمر تداوم‌ می‌یابد.

علایم‌ شایع‌

  • نواحی‌ پوستی‌ مختصراً برجسته‌ با کناره‌های‌ قرمز و تنگ‌ و پوشیده‌ شده‌ از پوسته‌های‌ بزرگ‌ سفید یا نقره‌ای‌ رنگ‌. این‌ ضایعات‌ ترک‌ خورده‌ و دردناک‌ می‌گردند.
  • خارش‌ (گاهی‌)
  • درد مفاصل‌

علل‌

علت‌ دقیق‌آن‌ شناخته‌ است‌ ولی‌ احتمالاً ناشی‌ از یک‌ اختلال‌ خودایمنی‌ است‌.

عوامل تشدید کننده بیماری


  • سابقه‌ خانوادگی‌ پسوریازس‌
  • آرتریت روماتویید
  • آسیب‌ موضعی‌ پوست‌
  • عفونت‌های‌ (ویروسی‌ یا باکتریایی‌) نواحی‌ دیگر بدن‌
  • استرس
  • آب‌ و هوای‌ سرد
  • عوامل‌ ژنتیک. افراد دچار پسوریازیس‌ دارای‌ پادگن‌های‌ HLA خاصی‌ بوده‌ و میزان‌ بروز این‌ بیماری‌ در سفیدپوستان‌ بیشتر است‌.

پیشگیری‌


در حال‌ حاضر این‌ بیماری‌ قابل‌ پیشگیری‌ نیست‌.

عواقبت‌ مورد انتظار

این‌ بیماری‌ قابل‌ علاج‌ نیست‌ و علایم‌ آن‌ با درمان‌ قابل‌ کنترل‌ است‌. بیماری‌ ممکن‌ است‌ بین‌ حملات‌ مدت‌های‌ طولانی‌ غیرفعال‌ باقی‌ بماند. در خانم‌ها شدت‌ بیماری‌ در طی‌ بارداری‌ کاهش‌ می‌یابد.

عوارض‌ احتمالی‌


درمان‌

اصول‌ کلی‌


  • تشخیص‌ بیماری‌ بر اساس‌ نمای‌ ظاهری‌ ضایعات‌ پوستی‌، و در صورت‌ نیاز به‌ نتایج‌ نمونه‌برداری‌ پوست‌ مطرح‌ می‌گردد.
  • علاج‌ دایمی‌ برای‌ این‌ بیماری‌ وجود ندارد. سطح‌ درمانی‌ بسته‌ به‌ نوع‌ پسوریازیس‌، وسعت‌ بیماری‌، واکنش‌ بیمار نسبت‌ به‌ بیماری‌، و اثر بیماری‌ بر زندگی‌ بیمار متفاوت‌ است‌.
  • در صورت‌ امکان‌ برای‌ زندگی‌ به‌ یک‌ منطقه‌ دارای‌ آب‌ و هوای‌ گرم‌ نقل‌ مکان‌ کنید زیرا شدت‌ این‌ بیماری‌ در آب‌ و هوای‌ سرد افزایش‌ می‌یابد.
  • حفظ‌ بهداشت‌ مطلوب‌ پوست‌ با حمام‌ گرفتن‌ روزانه‌ مهم‌ است‌.
  • از آسیب‌ پوست از جمله‌ کیسه‌ کشیدن‌ شدید اجتناب‌ کنید. زیرا آسیب‌ پوستی‌ می‌تواند باعث‌ شعله‌ور شدن‌ حمله‌ جدید بیماری‌ گردد.
  • از خشکی‌ پوست‌ جلوگیری‌ کنید که‌ این‌ کار تعداد دفعات‌ عود بیماری‌ را کاهش‌ می‌دهد. برای‌ کاهش‌ پوسته‌ریزی‌ از پاک‌ کننده‌های‌ بدون‌ آب‌ و ترکیبات‌ حاوی‌ قطران‌ یا کورتون برای‌ موی‌ سر استفاده‌ کنید.
  • تا حد امکان‌ به‌ طور مکرر پوست‌ را در حد متوسط‌ در معرض‌ نور آفتاب‌ قرار دهید.
  • حمام‌ با بلغور جو دوسر ممکن‌ است‌ باعث‌ نرم‌ شدن‌ پوسته‌ها گردد. برای‌ این‌ منظور یک‌ فنجان‌ بلغور جو دوسر در یک‌ وان‌ آب‌ کافی‌ است‌.
  • در مورد هر گونه‌ مشکل‌ روانی‌ ناشی‌ از پسوریازیس‌ با متخصص‌ مربوطه‌ مشورت‌ نمایید.

داروها

  • داروهای‌ زیر برای‌ کاهش‌ التهاب‌ و پوسته‌ریزی‌ ممکن‌ است‌ تجویز شود:
  • پمادهای‌ حاوی‌ قطران
  • داروهای‌ کورتونی موضعی‌ جهت‌ استفاده‌ در زیر پانسمان‌های‌ پلاستیکی‌
  • داروهای‌ سرکوبگر دستگاه‌ ایمنی‌ (در موارد خیلی‌ شدید بیماری‌)
اشعه درمانی PUVA (تجویز یک‌ داروی‌ مخصوص‌ و سپس‌ تاباندن‌ اشعه‌ ماوراء بنفش‌ نوع‌ آ به‌ پوست‌)
  • ترکیب‌ حمام‌ تار با UVB (اشعه‌ ماوراء بنفش‌ نوع‌ بی‌)
  • آنتی هیستامین ها برای‌ تسکین‌ خارش‌
  • در موارد پسوریازیس‌ پوستولی‌ (تاول‌ چرکی‌) اترتینیت، ایزوتره تینوئین یا متوترکسات‌ خوراکی‌ ممکن‌ است‌ تجویز شود.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

محدودیتی‌ وجود ندارد.

رژیم‌ غذایی‌

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟


  • اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده تان‌ دارای‌ علایم‌ پسوریازیس‌ بوده‌ و یا علایم‌ پس‌ از درمان‌ عود نماید.
  • بروز پوستول‌ (تاول‌ چرکی‌) بر روی‌ پوست‌ همراه‌ تب‌، درد عضلانی‌ و خستگی‌ در طی‌ حملات‌.
  • اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.

نوشته شده توسط احسان جعفری سومار در ساعت 8:28 | لینک  |